Εάν δεν αλλάξει η νομοθεσία οι τράπεζες θα συνεχίζουν να κατέχουν δημόσιο χρέος
Στο κενό θα πέσουν οι προσπάθειες των Ευρωπαίων να σπάσουν το «φαύλο κύκλο» μεταξύ τραπεζών και κρατών, σύμφωνα με την Patricia Jackson της Ernst & Young LLP, η οποία αναλύει το πρόβλημα που έχει δημιουργήσει η αδράνεια των πολιτικών να λύσουν το πρόβλημα της διακράτησης κρατικού χρέους από τις τράπεζες.
Όταν οι ηγέτες της Ευρώπης συμφώνησαν τον Ιούνιο του 2012 να σπάσουν τον «φαύλο κύκλο» μεταξύ τραπεζών και κρατών, παρέλειψαν να βελτιώσουν τους κανόνες για την αντιμετώπιση των κρατικών ομολόγων, εξέλιξη που μπορεί να ανατρέψει τα σχέδια τους για την αποφυγή της επανάληψης της κρίσης χρέους.
Σύμφωνα με τους κανόνες της ΕΕ, οι τράπεζες μπορούν να βαθμολογήσουν όλα τα χρεόγραφα που εκδίδονται από 28 εθνικές κυβερνήσεις του μπλοκ ως άνευ κινδύνου, αποφεύγοντας κάθε αύξηση των κεφαλαιακών αποθεμάτων τους.
Αυτό ενθαρρύνει το λεγόμενο carry trades, σύμφωνα με το οποίο οι δανειστές δανείζονται με χαμηλό κόστος από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και εγγύηση το κρατικό χρέος που προσφέρει υψηλότερες αποδόσεις.
Είκοσι μήνες μετά ηγέτες δεσμεύτηκαν να αλλάξουν αυτήν την πρακτική, ωστόσο οι τράπεζες κατέχουν περισσότερα κρατικά ομόλογα από ποτέ.
Ο Πρόεδρος της ΕΚΤ, Mario Draghi, ανέφερε τον Δεκέμβριο ότι, όταν τέθηκε σε εφαρμογή το πρόγραμμα 3ετών χαμηλότοκων δανείων στις ευρωπαϊκές τράπεζες, το επονομαζόμενο LTRO, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα χρησιμοποήσαν αυτή τη ρευστότητα για να αγοράσουν ως επί το πλείστον κρατικά ομόλογα, και όχι για τη χορήγηση δανείων στην οικονομία.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΚΤ τα κρατικά ομόλογα αντιπροσωπεύουν το 4,3% του συνόλου των στοιχείων ενεργητικού των τραπεζών το Δεκέμβριο, από 3,5% τον Ιούνιο του 2012, όταν οι ηγέτες του ευρώ ξεκίνησαν την οικοδόμηση της τραπεζικής ένωσης, και από το 2% το Σεπτέμβριο του 2008, όταν η Lehman Brothers κατέρρευσε πυροδοτώντας την οικονομική κρίση.
Σύμφωνα με την Patricia Jackson της Ernst & Young LLP το κενό στη νομοθεσία της Ευρωζώνης δίνει τη δυνατότητα στις ευρωπαϊκές τράπεζες να αγοράζουν κρατικό χρέος με υψηλές αποδόσεις, δηλαδή το ριψοκίνδυνο χρέος.
Το πρόβλημα αυτό θα οδηγήσει στο να μη σπάσει ποτέ ο δεσμός μεταξύ τραπεζών και κρατών, καθώς οι τράπεζες θα κατέχουν δημόσιο χρέος, καταλήγει η αναλύτρια της Ernst & Young προειδοποιώντας για τον φαύλο κύκλο που βρίσκεται το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα.
www.bankingnews.gr
Όταν οι ηγέτες της Ευρώπης συμφώνησαν τον Ιούνιο του 2012 να σπάσουν τον «φαύλο κύκλο» μεταξύ τραπεζών και κρατών, παρέλειψαν να βελτιώσουν τους κανόνες για την αντιμετώπιση των κρατικών ομολόγων, εξέλιξη που μπορεί να ανατρέψει τα σχέδια τους για την αποφυγή της επανάληψης της κρίσης χρέους.
Σύμφωνα με τους κανόνες της ΕΕ, οι τράπεζες μπορούν να βαθμολογήσουν όλα τα χρεόγραφα που εκδίδονται από 28 εθνικές κυβερνήσεις του μπλοκ ως άνευ κινδύνου, αποφεύγοντας κάθε αύξηση των κεφαλαιακών αποθεμάτων τους.
Αυτό ενθαρρύνει το λεγόμενο carry trades, σύμφωνα με το οποίο οι δανειστές δανείζονται με χαμηλό κόστος από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και εγγύηση το κρατικό χρέος που προσφέρει υψηλότερες αποδόσεις.
Είκοσι μήνες μετά ηγέτες δεσμεύτηκαν να αλλάξουν αυτήν την πρακτική, ωστόσο οι τράπεζες κατέχουν περισσότερα κρατικά ομόλογα από ποτέ.
Ο Πρόεδρος της ΕΚΤ, Mario Draghi, ανέφερε τον Δεκέμβριο ότι, όταν τέθηκε σε εφαρμογή το πρόγραμμα 3ετών χαμηλότοκων δανείων στις ευρωπαϊκές τράπεζες, το επονομαζόμενο LTRO, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα χρησιμοποήσαν αυτή τη ρευστότητα για να αγοράσουν ως επί το πλείστον κρατικά ομόλογα, και όχι για τη χορήγηση δανείων στην οικονομία.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΚΤ τα κρατικά ομόλογα αντιπροσωπεύουν το 4,3% του συνόλου των στοιχείων ενεργητικού των τραπεζών το Δεκέμβριο, από 3,5% τον Ιούνιο του 2012, όταν οι ηγέτες του ευρώ ξεκίνησαν την οικοδόμηση της τραπεζικής ένωσης, και από το 2% το Σεπτέμβριο του 2008, όταν η Lehman Brothers κατέρρευσε πυροδοτώντας την οικονομική κρίση.
Σύμφωνα με την Patricia Jackson της Ernst & Young LLP το κενό στη νομοθεσία της Ευρωζώνης δίνει τη δυνατότητα στις ευρωπαϊκές τράπεζες να αγοράζουν κρατικό χρέος με υψηλές αποδόσεις, δηλαδή το ριψοκίνδυνο χρέος.
Το πρόβλημα αυτό θα οδηγήσει στο να μη σπάσει ποτέ ο δεσμός μεταξύ τραπεζών και κρατών, καθώς οι τράπεζες θα κατέχουν δημόσιο χρέος, καταλήγει η αναλύτρια της Ernst & Young προειδοποιώντας για τον φαύλο κύκλο που βρίσκεται το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών