γράφει : Απόστολος Σκουμπούρης
Προσπάθειες περιορισμού της ασύδοτης επενδυτικής βιομηχανίας...
Εξαιρετικά σημαντικές είναι οι εξελίξεις στο παγκόσμιο επενδυτικό τοπίο στο οποίο γίνεται προσπάθεια να μπει… χαλινάρι από τα κράτη, μετά από χρόνια ασυδοσίας και πλήρους ανεξέλεγκτης λειτουργίας.
Πρόσφατα η Fed έβαλε χαλινάρι στα «όργια» των hedges funds στις αναδυόμενες αγορές, σε μια προσπάθεια να περιορίσει λίγο την κατάσταση, ενώ στις τράπεζες υπάρχει η συντονισμένη πολιτική για να «ψαλιδιστούν» οι υπερεξουσίες, τουλάχιστον σε ότι αφορά το επενδυτικό κομμάτι.
Επίσης, οι οίκοι αξιολόγησης που «έλιωσαν» πολλές χώρες την τελευταία 4ετία, μπαίνουν στο στόχαστρο! Φαίνεται πως οι κυβερνήσεις, έστω και αργά, άρχισαν να κατανοούν τη λειτουργία του…. συστήματος, αντιδρώντας με πολιτικές αποφάσεις.
Η δαιδαλώδης επενδυτική βιομηχανία άλλωστε, δεν είναι δυνατόν να ελεγχθεί με όρους… αγοράς, με κανονιστικούς όρους που εύκολα υποσκελίζονται, αλλά με ξεκάθαρες πολιτικές αποφάσεις.
Ανένδοτο αγώνα λοιπόν κατά των διεθνών κερδοσκόπων και του ανεξέλεγκτου επενδυτικού συστήματος που λειτουργεί ως δαμόκλειο σπάθη πάνω από την επιβίωση και το χρηματοπιστωτικό προφίλ ολόκληρων χωρών φαίνεται πως έχουν ξεκινήσει εδώ και καιρό – σταδιακά – οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.
Η αντεπίθεση της Ιταλίας
Η Ιταλία περνά στην αντεπίθεση καθώς δρομολογεί νομική κίνηση κατά των οίκων αξιολόγησης Standard & Poor’s, Fitch Ratings και Moody’s, κατηγορώντας τους ότι δεν έλαβαν υπόψη στις αξιολογήσεις την πλούσια πολιτιστική κληρονομιά της τρίτης μεγαλύτερης οικονομίας στην Ευρώπη!
Το Corte dei Conti (Ελεγκτικό Συνέδριο), έστειλε επιστολή στη Standard & Poor’s, υποστηρίζοντας ότι οι οίκοι αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας μπορεί να έχουν ενεργήσει παράνομα και να έχουν εκτεθεί σε ζημιές 234 δισ. ευρώ, καθώς παρέλειψαν να εξετάσουν την πλούσια πολιτιστική ιστορία της Ιταλίας κατά την υποβάθμιση της χώρας! Πρόκειται για κίνηση που βασίζεται στη λογική ότι στην εκτίμηση του πλούτου της χώρας πρέπει να συμπεριληφθούν και τα έργα τέχνης, τα αριστουργήματα της αρχιτεκτονικής, τα έργα της λογοτεχνίας αλλά και κινηματογραφικά έργα.
Ασχέτως με το αν θα γίνει νομικά «αποδεκτή» από το… σύστημα η κίνηση της Ιταλίας, η ουσία είναι ότι διεθνώς υπάρχει τάση περιορισμού της παντοκρατορίας και της πλήρους – ανεξέλεγκτης – ασυδοσίας των οίκων αξιολόγησης και γενικώς των διαφόρων «γκουρού».
Οι χώρες δεν είναι μόνο… αριθμοί, δεν είναι μόνο προγράμματα στους υπολογιστές, δεν είναι μόνο πλεονάσματα, για να «κριθούν» και να ζυγιστούν μέσα από στεγνές εξισώσεις και αποστειρωμένες αναλύσεις των laptop. Αυτό είναι το κεντρικό νόημα της κίνησης της Ιταλίας.
Φυσικά πρόσωπα και συγκεκριμένα συμφέροντα πίσω από τους οίκους αξιολόγησης!
Όλα τα προηγούμενα χρόνια, η υπερδιόγκωση της επενδυτικής βιομηχανίας και η... θεοποίηση της δύναμής της, έφερε ακραία τοξικές καταστάσεις. Φτάσαμε στην πλήρη... καζινοποίηση της λειτουργίας της οικονομίας μέσω της... στοιχηματοποίησης των πάντων...
Υπερβολική μόχλευση, υπερδιόγκωση βιομηχανίας παραγώγων, δημιουργία χιλιάδων επενδυτικών προϊόντων... Στην παγκόσμια αγορά παραγώγων (πλέον) «παίζεται» αθροιστικά το ΑΕΠ όλης της υφηλίου πολλές φορές!
Έτσι, νομοτελειακά οδηγηθήκαμε στο χρηματοπιστωτικό και επενδυτικό αδιέξοδο των τελευταίων ετών, με τα τοξικά, τα subprime δάνεια και τα πάσης φύσεως αμφίβολης ποιότητας επενδυτικά προϊόντα.
Φτάσαμε στο σημείο το ίδιο το σύστημα που δάνειζε, το ίδιο να διαμορφώνει επιτόκια, να «προφητεύει» χρεοκοπίες, να ποντάρει... ανάποδα. Μια ακραία τοξική και στρεβλή εν πολλοίς... εικονική οικονομική πραγματικότητα!
Όπως είναι δομημένο το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, λειτουργεί κανιβαλιστικά στις οικονομίες, εγκλωβισμένο σ’ ένα φαύλο κύκλο αυτοϋπονόμευσης, χωρίς μηχανισμούς ασφαλείας, οδηγώντας σε ακραία φαινόμενα. Οι ίδιοι οίκοι ελέγχουν (επηρεάζουν) και όλες τις «γραμμές» δανεισμού των κρατών! Το ίδιο το σύστημα βοηθά, επιδοτεί, διασώζει, συνεπικουρεί στην ίαση των πληγών, αλλά συνάμα, την ίδια ώρα, το ίδιο το σύστημα μέσω άλλων… πλοκαμιών του, κανιβαλίζει εντελώς πάνω στην προηγούμενη προσπάθεια.
Το σύστημα έδωσε εξουσίες στους οίκους αξιολόγησης να διαδραματίζουν ρόλο παγκόσμιας Πυθίας, προφητεύοντας κατά το δοκούν για το μέλλον χωρών - κρατών. Και πίσω από τους οίκους αξιολόγησης, θυμίζουμε, δεν βρίσκονται... αόριστα και άψυχα ρομπότ, ούτε... ηλεκτρονικοί υπολογιστές... Αντιθέτως, πίσω από τους οίκους αξιολόγησης υπάρχουν φυσικά πρόσωπα, με συγκεκριμένα συμφέροντα... Αυτό, κάποιοι, ηθελημένα το αγνοούν ή το αποκρύπτουν! Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όλες οι αξιολογήσεις τους γίνονται εκ του πονηρού. Και καμία όμως να μην είναι εκ του πονηρού, όταν φτάνει να διαταράσσει το παγκόσμιο σύστημα η υποβάθμιση μίας χώρας, τότε κάτι το πολύ στρεβλό υπάρχει σε όλο το… βασίλειο της Δανιμαρκίας και γενικώς του χρηματοπιστωτικού συστήματος!
Είναι οι ίδιοι που μέσω των προϊόντων που υπάρχουν ποντάρουν στη χρεοκοπία και συνάμα στη διάσωση μιας χώρας. Έτσι είναι το σύστημα της επενδυτικής βιομηχανίας. Έτσι είναι τα προϊόντα που έχει ρίξει στην… αρένα.
To στοίχημα...
Στα χρηματιστήρια «παίζονται» ποσά που δεν υπάρχουν. Οι χώρες (αθροιστικά) χρωστούν χρήματα που ποτέ δεν υπήρξαν, ούτε θα υπάρξουν ποτέ. Τα χρηματιστήρια και η χρηματοοικονομική βιομηχανία έχουν προ πολλού αποκοπεί από την πραγματική οικονομία και γι’ αυτό βλέπουμε φαινόμενα τεράστιας στρέβλωσης.
Εν κατακλείδι, ο έλεγχος, ο περιορισμός και η επιβολή κανόνων που θα ισχύουν παντού στην παγκόσμια επενδυτική βιομηχανία είναι – κατά την άποψή μας – το επόμενο κεντρικό στοίχημα του καπιταλιστικού συστήματος. Διαφορετικά, θα έχει έναν τεράστιο, πολύ δυνατό εχθρό να κατατρώγει τα σωθικά του. Εκτός κι αν αυτός είναι ο στόχος…
www.bankingnews.gr
Πρόσφατα η Fed έβαλε χαλινάρι στα «όργια» των hedges funds στις αναδυόμενες αγορές, σε μια προσπάθεια να περιορίσει λίγο την κατάσταση, ενώ στις τράπεζες υπάρχει η συντονισμένη πολιτική για να «ψαλιδιστούν» οι υπερεξουσίες, τουλάχιστον σε ότι αφορά το επενδυτικό κομμάτι.
Επίσης, οι οίκοι αξιολόγησης που «έλιωσαν» πολλές χώρες την τελευταία 4ετία, μπαίνουν στο στόχαστρο! Φαίνεται πως οι κυβερνήσεις, έστω και αργά, άρχισαν να κατανοούν τη λειτουργία του…. συστήματος, αντιδρώντας με πολιτικές αποφάσεις.
Η δαιδαλώδης επενδυτική βιομηχανία άλλωστε, δεν είναι δυνατόν να ελεγχθεί με όρους… αγοράς, με κανονιστικούς όρους που εύκολα υποσκελίζονται, αλλά με ξεκάθαρες πολιτικές αποφάσεις.
Ανένδοτο αγώνα λοιπόν κατά των διεθνών κερδοσκόπων και του ανεξέλεγκτου επενδυτικού συστήματος που λειτουργεί ως δαμόκλειο σπάθη πάνω από την επιβίωση και το χρηματοπιστωτικό προφίλ ολόκληρων χωρών φαίνεται πως έχουν ξεκινήσει εδώ και καιρό – σταδιακά – οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.
Η αντεπίθεση της Ιταλίας
Η Ιταλία περνά στην αντεπίθεση καθώς δρομολογεί νομική κίνηση κατά των οίκων αξιολόγησης Standard & Poor’s, Fitch Ratings και Moody’s, κατηγορώντας τους ότι δεν έλαβαν υπόψη στις αξιολογήσεις την πλούσια πολιτιστική κληρονομιά της τρίτης μεγαλύτερης οικονομίας στην Ευρώπη!
Το Corte dei Conti (Ελεγκτικό Συνέδριο), έστειλε επιστολή στη Standard & Poor’s, υποστηρίζοντας ότι οι οίκοι αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας μπορεί να έχουν ενεργήσει παράνομα και να έχουν εκτεθεί σε ζημιές 234 δισ. ευρώ, καθώς παρέλειψαν να εξετάσουν την πλούσια πολιτιστική ιστορία της Ιταλίας κατά την υποβάθμιση της χώρας! Πρόκειται για κίνηση που βασίζεται στη λογική ότι στην εκτίμηση του πλούτου της χώρας πρέπει να συμπεριληφθούν και τα έργα τέχνης, τα αριστουργήματα της αρχιτεκτονικής, τα έργα της λογοτεχνίας αλλά και κινηματογραφικά έργα.
Ασχέτως με το αν θα γίνει νομικά «αποδεκτή» από το… σύστημα η κίνηση της Ιταλίας, η ουσία είναι ότι διεθνώς υπάρχει τάση περιορισμού της παντοκρατορίας και της πλήρους – ανεξέλεγκτης – ασυδοσίας των οίκων αξιολόγησης και γενικώς των διαφόρων «γκουρού».
Οι χώρες δεν είναι μόνο… αριθμοί, δεν είναι μόνο προγράμματα στους υπολογιστές, δεν είναι μόνο πλεονάσματα, για να «κριθούν» και να ζυγιστούν μέσα από στεγνές εξισώσεις και αποστειρωμένες αναλύσεις των laptop. Αυτό είναι το κεντρικό νόημα της κίνησης της Ιταλίας.
Φυσικά πρόσωπα και συγκεκριμένα συμφέροντα πίσω από τους οίκους αξιολόγησης!
Όλα τα προηγούμενα χρόνια, η υπερδιόγκωση της επενδυτικής βιομηχανίας και η... θεοποίηση της δύναμής της, έφερε ακραία τοξικές καταστάσεις. Φτάσαμε στην πλήρη... καζινοποίηση της λειτουργίας της οικονομίας μέσω της... στοιχηματοποίησης των πάντων...
Υπερβολική μόχλευση, υπερδιόγκωση βιομηχανίας παραγώγων, δημιουργία χιλιάδων επενδυτικών προϊόντων... Στην παγκόσμια αγορά παραγώγων (πλέον) «παίζεται» αθροιστικά το ΑΕΠ όλης της υφηλίου πολλές φορές!
Έτσι, νομοτελειακά οδηγηθήκαμε στο χρηματοπιστωτικό και επενδυτικό αδιέξοδο των τελευταίων ετών, με τα τοξικά, τα subprime δάνεια και τα πάσης φύσεως αμφίβολης ποιότητας επενδυτικά προϊόντα.
Φτάσαμε στο σημείο το ίδιο το σύστημα που δάνειζε, το ίδιο να διαμορφώνει επιτόκια, να «προφητεύει» χρεοκοπίες, να ποντάρει... ανάποδα. Μια ακραία τοξική και στρεβλή εν πολλοίς... εικονική οικονομική πραγματικότητα!
Όπως είναι δομημένο το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, λειτουργεί κανιβαλιστικά στις οικονομίες, εγκλωβισμένο σ’ ένα φαύλο κύκλο αυτοϋπονόμευσης, χωρίς μηχανισμούς ασφαλείας, οδηγώντας σε ακραία φαινόμενα. Οι ίδιοι οίκοι ελέγχουν (επηρεάζουν) και όλες τις «γραμμές» δανεισμού των κρατών! Το ίδιο το σύστημα βοηθά, επιδοτεί, διασώζει, συνεπικουρεί στην ίαση των πληγών, αλλά συνάμα, την ίδια ώρα, το ίδιο το σύστημα μέσω άλλων… πλοκαμιών του, κανιβαλίζει εντελώς πάνω στην προηγούμενη προσπάθεια.
Το σύστημα έδωσε εξουσίες στους οίκους αξιολόγησης να διαδραματίζουν ρόλο παγκόσμιας Πυθίας, προφητεύοντας κατά το δοκούν για το μέλλον χωρών - κρατών. Και πίσω από τους οίκους αξιολόγησης, θυμίζουμε, δεν βρίσκονται... αόριστα και άψυχα ρομπότ, ούτε... ηλεκτρονικοί υπολογιστές... Αντιθέτως, πίσω από τους οίκους αξιολόγησης υπάρχουν φυσικά πρόσωπα, με συγκεκριμένα συμφέροντα... Αυτό, κάποιοι, ηθελημένα το αγνοούν ή το αποκρύπτουν! Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όλες οι αξιολογήσεις τους γίνονται εκ του πονηρού. Και καμία όμως να μην είναι εκ του πονηρού, όταν φτάνει να διαταράσσει το παγκόσμιο σύστημα η υποβάθμιση μίας χώρας, τότε κάτι το πολύ στρεβλό υπάρχει σε όλο το… βασίλειο της Δανιμαρκίας και γενικώς του χρηματοπιστωτικού συστήματος!
Είναι οι ίδιοι που μέσω των προϊόντων που υπάρχουν ποντάρουν στη χρεοκοπία και συνάμα στη διάσωση μιας χώρας. Έτσι είναι το σύστημα της επενδυτικής βιομηχανίας. Έτσι είναι τα προϊόντα που έχει ρίξει στην… αρένα.
To στοίχημα...
Στα χρηματιστήρια «παίζονται» ποσά που δεν υπάρχουν. Οι χώρες (αθροιστικά) χρωστούν χρήματα που ποτέ δεν υπήρξαν, ούτε θα υπάρξουν ποτέ. Τα χρηματιστήρια και η χρηματοοικονομική βιομηχανία έχουν προ πολλού αποκοπεί από την πραγματική οικονομία και γι’ αυτό βλέπουμε φαινόμενα τεράστιας στρέβλωσης.
Εν κατακλείδι, ο έλεγχος, ο περιορισμός και η επιβολή κανόνων που θα ισχύουν παντού στην παγκόσμια επενδυτική βιομηχανία είναι – κατά την άποψή μας – το επόμενο κεντρικό στοίχημα του καπιταλιστικού συστήματος. Διαφορετικά, θα έχει έναν τεράστιο, πολύ δυνατό εχθρό να κατατρώγει τα σωθικά του. Εκτός κι αν αυτός είναι ο στόχος…
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών