γράφει : ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΙΟΝΗΣ
Bίοι παράλληλοι για τις δύο χώρες της Λατινικής Αμερικής
Όταν η ευρωπαϊκή κρίση κορυφώθηκε, αρκετές φωνές εντός της Ευρώπης επέμεναν να χαρακτηρίζουν την Ελλάδα ως… έκτροπο.
Η Ελλάδα αποτελούσε μία κατηγορία από μόνη της, καθώς οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες αποκήρυσσαν κάθε ομοιότητα μαζί της.
Στη Λατινική Αμερική, ως έκτροπα αναδεικνύονται η Αργεντινή και η Βενεζουέλα!
Αμφότερες, για πολλά χρόνια διατηρούσαν ένα υψηλό ή ακόμα και ακριβό επίπεδο διαβίωσης, αξιοποιώντας στο έπακρον τα εξαγωγικά τους πλεονεκτήματα(πετρέλαιο στη Βενεζουέλα και σόγια στην Αργεντινή).
Αμφότερες έκαναν χρήση μίας μεικτής πολιτικής, η οποία περίκλειε από τη μία πλευρά παρεμβάσεις κεντρικών τραπεζών και από την άλλη, επιβολή νομισματικών περιορισμών. Η εν λόγω νομισματική πολιτική αποσκοπούσε στην διατήρηση των υψηλών επιτοκίων και του μέτριου πληθωρισμού.
Εκ του αποτελέσματος, η συγκεκριμένη πολιτική απέτυχε παταγωδώς.
Μέγας κίνδυνος ο πληθωρισμός
Ο υψηλός πληθωρισμός συνιστά ένα κοινό πρόβλημα. Τα επιτόκια της Αργεντινής τα οποία κινήθηκαν ανοδικά, «χαλαρώνοντας» τη νομισματική και δημοσιονομική πολιτική, επέφεραν μία εκτίναξη του πληθωρισμού κατά 28%.
Παράλληλα, οι τιμές στη Βενεζουέλα αυξάνονται με ακόμα μεγαλύτερους ρυθμούς. Μετά την ανάληψη της προεδρίας από τον Nicola Maduro, η κεντρική τράπεζα ξεκίνησε να «τυπώνει» νέο νόμισμα, προκειμένου να αυξηθούν οι δημόσιες επενδύσεις. Ωστόσο, αυτό επέφερε εκτίναξη του πληθωρισμού κατά 56,2%. Πλέον ένα δολάριο ισούται με 80 bolivares(!) στη «μαύρη» αγορά. Ήτοι 700% άνω της επίσημης ισοτιμίας.
«Λάθος» η υποστηρικτική πολιτική
Αμφότερες ακολούθησαν πολιτικές, υποστηρικτικές στο υποτιμημένο εγχώριο νόμισμα. Ενδεικτικά, τα αποθέματα χρυσού και ξένου συναλλάγματος της Βενεζουέλας, το 2012 αριθμούσαν σε 30 δισ. δολάρια, και πλέον υπολογίζονται μόλις στα 21 δισ. δολάρια. Παρόμοια είναι η κατάσταση και στην κεντρική τράπεζα της Αργεντινής.
Ωστόσο, το Μπουένος Άιρες διαφοροποιήθηκε ελαφρώς, καθώς «άφησε» το peso στο έλεος των αγορών, δίχως να παράσχει περαιτέρω ρευστότητα. Ως αποτέλεσμα, το νόμισμα υποχώρησε κατά 15% την προηγούμενη εβδομάδα, με την κυβέρνηση να ανακοινώνει τη «χαλάρωση» των περιορισμών στην αγορά ξένου συναλλάγματος.
Οι κινήσεις απέβλεπαν στο κλείσιμο της «ψαλίδας» μεταξύ της επίσημης και ανεπίσημης ισοτιμίας του peso με το δολάριο. Αν και έχουν πραγματοποιηθεί τα πρώτα δειλά «βήματα», οι φόβοι περί νέου κύματος υποτίμησης θα επιφέρουν υψηλότερο πληθωρισμό.
Η μάχη με τον πληθωρισμό θα χαθεί, εκτός να υιοθετηθεί μία πραγματικά «σφιχτή» νομισματική πολιτική και εγκαταλειφθούν οι λαθεμένοι περιορισμοί…
Το δημοσιονομικό «μέτωπο»
Όσον αφορά το δημοσιονομικό «μέτωπο», η κυβέρνηση της Αργεντινής χρειάζεται να μειώσει τα κοινωνικά επιδόματα και να αποκρούσει τα αιτήματα περί αύξησης των μισθών. Η διατήρηση των μισθών στα τρέχοντα επίπεδα θα εξυπηρετήσει τη στρατηγική της επιβράδυνσης του πληθωρισμού.
Στην Βενεζουέλα η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε τις προηγούμενες ημέρες ένα πακέτο νέων κανονισμών που επιφέρουν υψηλότερους φόρους στις συναλλαγές με ξένο συνάλλαγμα.
Σταδιακά, η Βενεζουέλα ξεμένει από δολάρια. Αν και η εξυπηρέτηση των δανειακών υποχρεώσεων, η οποία ανέρχεται για το 2014 στα 5 δισ. δολάρια, δεν κινδυνεύει, η χώρα εμφανίζει ένα ολοένα και αυξανόμενο μη-δημόσιο χρέος.
Ειδικότερα, περίπου 9 δισ. δολάρια χρέος βρίσκονται στα «χέρια» του ιδιωτικού τομέα. Υπό τις παρούσες οικονομικές συνθήκες, το εν λόγω χρέος καθίσταται αδύνατο να αποπληρωθεί.
Το… κακό ιδιωτικό κεφάλαιο
Η κυβέρνηση της Βενεζουέλας επιρρίπτει την ευθύνη της οικονομικής κρίσης στο ιδιωτικό κεφάλαιο και την ανευθυνότητά του.
Δίχως την οικονομική ένεση από την κρατική πετρελαϊκή εταιρεία, η οποία αποφέρει το 96% του εμπορικού πλεονάσματος, η κρίση θα είχε ήδη κορυφωθεί.
Μοναδική διέξοδος για τη Βενεζουέλα συνιστά η εγκατάλειψη της αντι-φιλελεύθερης ρητορικής και το «άνοιγμα» της αγοράς στο ιδιωτικό κεφάλαιο…
www.bankingnews.gr
Η Ελλάδα αποτελούσε μία κατηγορία από μόνη της, καθώς οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες αποκήρυσσαν κάθε ομοιότητα μαζί της.
Στη Λατινική Αμερική, ως έκτροπα αναδεικνύονται η Αργεντινή και η Βενεζουέλα!
Αμφότερες, για πολλά χρόνια διατηρούσαν ένα υψηλό ή ακόμα και ακριβό επίπεδο διαβίωσης, αξιοποιώντας στο έπακρον τα εξαγωγικά τους πλεονεκτήματα(πετρέλαιο στη Βενεζουέλα και σόγια στην Αργεντινή).
Αμφότερες έκαναν χρήση μίας μεικτής πολιτικής, η οποία περίκλειε από τη μία πλευρά παρεμβάσεις κεντρικών τραπεζών και από την άλλη, επιβολή νομισματικών περιορισμών. Η εν λόγω νομισματική πολιτική αποσκοπούσε στην διατήρηση των υψηλών επιτοκίων και του μέτριου πληθωρισμού.
Εκ του αποτελέσματος, η συγκεκριμένη πολιτική απέτυχε παταγωδώς.
Μέγας κίνδυνος ο πληθωρισμός
Ο υψηλός πληθωρισμός συνιστά ένα κοινό πρόβλημα. Τα επιτόκια της Αργεντινής τα οποία κινήθηκαν ανοδικά, «χαλαρώνοντας» τη νομισματική και δημοσιονομική πολιτική, επέφεραν μία εκτίναξη του πληθωρισμού κατά 28%.
Παράλληλα, οι τιμές στη Βενεζουέλα αυξάνονται με ακόμα μεγαλύτερους ρυθμούς. Μετά την ανάληψη της προεδρίας από τον Nicola Maduro, η κεντρική τράπεζα ξεκίνησε να «τυπώνει» νέο νόμισμα, προκειμένου να αυξηθούν οι δημόσιες επενδύσεις. Ωστόσο, αυτό επέφερε εκτίναξη του πληθωρισμού κατά 56,2%. Πλέον ένα δολάριο ισούται με 80 bolivares(!) στη «μαύρη» αγορά. Ήτοι 700% άνω της επίσημης ισοτιμίας.
«Λάθος» η υποστηρικτική πολιτική
Αμφότερες ακολούθησαν πολιτικές, υποστηρικτικές στο υποτιμημένο εγχώριο νόμισμα. Ενδεικτικά, τα αποθέματα χρυσού και ξένου συναλλάγματος της Βενεζουέλας, το 2012 αριθμούσαν σε 30 δισ. δολάρια, και πλέον υπολογίζονται μόλις στα 21 δισ. δολάρια. Παρόμοια είναι η κατάσταση και στην κεντρική τράπεζα της Αργεντινής.
Ωστόσο, το Μπουένος Άιρες διαφοροποιήθηκε ελαφρώς, καθώς «άφησε» το peso στο έλεος των αγορών, δίχως να παράσχει περαιτέρω ρευστότητα. Ως αποτέλεσμα, το νόμισμα υποχώρησε κατά 15% την προηγούμενη εβδομάδα, με την κυβέρνηση να ανακοινώνει τη «χαλάρωση» των περιορισμών στην αγορά ξένου συναλλάγματος.
Οι κινήσεις απέβλεπαν στο κλείσιμο της «ψαλίδας» μεταξύ της επίσημης και ανεπίσημης ισοτιμίας του peso με το δολάριο. Αν και έχουν πραγματοποιηθεί τα πρώτα δειλά «βήματα», οι φόβοι περί νέου κύματος υποτίμησης θα επιφέρουν υψηλότερο πληθωρισμό.
Η μάχη με τον πληθωρισμό θα χαθεί, εκτός να υιοθετηθεί μία πραγματικά «σφιχτή» νομισματική πολιτική και εγκαταλειφθούν οι λαθεμένοι περιορισμοί…
Το δημοσιονομικό «μέτωπο»
Όσον αφορά το δημοσιονομικό «μέτωπο», η κυβέρνηση της Αργεντινής χρειάζεται να μειώσει τα κοινωνικά επιδόματα και να αποκρούσει τα αιτήματα περί αύξησης των μισθών. Η διατήρηση των μισθών στα τρέχοντα επίπεδα θα εξυπηρετήσει τη στρατηγική της επιβράδυνσης του πληθωρισμού.
Στην Βενεζουέλα η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε τις προηγούμενες ημέρες ένα πακέτο νέων κανονισμών που επιφέρουν υψηλότερους φόρους στις συναλλαγές με ξένο συνάλλαγμα.
Σταδιακά, η Βενεζουέλα ξεμένει από δολάρια. Αν και η εξυπηρέτηση των δανειακών υποχρεώσεων, η οποία ανέρχεται για το 2014 στα 5 δισ. δολάρια, δεν κινδυνεύει, η χώρα εμφανίζει ένα ολοένα και αυξανόμενο μη-δημόσιο χρέος.
Ειδικότερα, περίπου 9 δισ. δολάρια χρέος βρίσκονται στα «χέρια» του ιδιωτικού τομέα. Υπό τις παρούσες οικονομικές συνθήκες, το εν λόγω χρέος καθίσταται αδύνατο να αποπληρωθεί.
Το… κακό ιδιωτικό κεφάλαιο
Η κυβέρνηση της Βενεζουέλας επιρρίπτει την ευθύνη της οικονομικής κρίσης στο ιδιωτικό κεφάλαιο και την ανευθυνότητά του.
Δίχως την οικονομική ένεση από την κρατική πετρελαϊκή εταιρεία, η οποία αποφέρει το 96% του εμπορικού πλεονάσματος, η κρίση θα είχε ήδη κορυφωθεί.
Μοναδική διέξοδος για τη Βενεζουέλα συνιστά η εγκατάλειψη της αντι-φιλελεύθερης ρητορικής και το «άνοιγμα» της αγοράς στο ιδιωτικό κεφάλαιο…
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών