γράφει : Αλεξάνδρα Τόμπρα
Πως ο χαμηλός πληθωρισμός και ο αποπληθωρισμός επιτείνουν το φαύλο κύκλο της ύφεσης
Τους λόγους για τους οποίους η πολιτικής της λιτότητας αποτυγχάνει να λύσει τα προβλήματα της ευρωζώνης αναπτύσσει νέα ανάλυση του περιοδικού Economist, η οποία στηρίζεται στα λεγόμενα του καθηγητή Πολιτικής Οικονομίας του LSE, Paul De Grauwe.
Σύμφωνα με την ανάλυση, οι δύο κίνδυνοι που γεννώνται από την ύφεση είναι:
Πρώτον, δημιουργούνται προσδοκίες ότι οι τιμές θα υποχωρήσουν, επομένως οι καταναλωτές αναβάλουν τις αγορές τους για το μέλλον.
Υπό αυτά τα δεδομένα η συνολική ζήτηση μειώνεται, δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο.
Δεύτερον, η μείωση των τιμών θα αυξήσει το πραγματικό βάρος του χρέους, δεδομένου ότι το χρέος καθορίζεται σε ονομαστικές τιμές.
Δηλαδή όταν οι τιμές μειώνονται, τα κρατικά έσοδα υποχωρούν, την ώρα που το κόστος εξυπηρέτησης χρέους παραμένει αμετάβλητο.
Υπό αυτά τα δεδομένα, αυξάνεται το ποσοστό των κεφαλαίων που διοχετεύονται στην εξυπηρέτηση του χρέους, μειώνοντας περαιτέρω τις δαπάνες για αγαθά και υπηρεσίες.
Σύμφωνα με τον καθηγητή, τα προβλήματα αυτά δεν εμφανίζονται μόνο εάν ο πληθωρισμός είναι αρνητικός.
Τα προβλήματα εμφανίζονται όταν ο πληθωρισμός είναι χαμηλότερος από το ποσοστό που ελήφθη υπόψιν όταν πραγματοποιήθηκε ο δανεισμός.
Σύμφωνα με την ανάλυση του Economist, η ευρωζώνη πρέπει να σταματήσει τη δυναμική του χρέους, πριν η κατάσταση χειροτερέψει, ειδικά στις υπερχρεωμένες χώρες όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ιρλανδία.
Αυτό μπορεί να γίνει μόνο από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, αλλά ακόμη και μέσα στον θεσμό, οι εσωτερικές έριδες και διαφωνίες δεν επιτρέπουν να ληφθούν μέτρα για την αύξηση της ρευστότητας στο σύστημα.
www.bankingnews.gr
Σύμφωνα με την ανάλυση, οι δύο κίνδυνοι που γεννώνται από την ύφεση είναι:
Πρώτον, δημιουργούνται προσδοκίες ότι οι τιμές θα υποχωρήσουν, επομένως οι καταναλωτές αναβάλουν τις αγορές τους για το μέλλον.
Υπό αυτά τα δεδομένα η συνολική ζήτηση μειώνεται, δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο.
Δεύτερον, η μείωση των τιμών θα αυξήσει το πραγματικό βάρος του χρέους, δεδομένου ότι το χρέος καθορίζεται σε ονομαστικές τιμές.
Δηλαδή όταν οι τιμές μειώνονται, τα κρατικά έσοδα υποχωρούν, την ώρα που το κόστος εξυπηρέτησης χρέους παραμένει αμετάβλητο.
Υπό αυτά τα δεδομένα, αυξάνεται το ποσοστό των κεφαλαίων που διοχετεύονται στην εξυπηρέτηση του χρέους, μειώνοντας περαιτέρω τις δαπάνες για αγαθά και υπηρεσίες.
Σύμφωνα με τον καθηγητή, τα προβλήματα αυτά δεν εμφανίζονται μόνο εάν ο πληθωρισμός είναι αρνητικός.
Τα προβλήματα εμφανίζονται όταν ο πληθωρισμός είναι χαμηλότερος από το ποσοστό που ελήφθη υπόψιν όταν πραγματοποιήθηκε ο δανεισμός.
Σύμφωνα με την ανάλυση του Economist, η ευρωζώνη πρέπει να σταματήσει τη δυναμική του χρέους, πριν η κατάσταση χειροτερέψει, ειδικά στις υπερχρεωμένες χώρες όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ιρλανδία.
Αυτό μπορεί να γίνει μόνο από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, αλλά ακόμη και μέσα στον θεσμό, οι εσωτερικές έριδες και διαφωνίες δεν επιτρέπουν να ληφθούν μέτρα για την αύξηση της ρευστότητας στο σύστημα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών