Ποια εναλλακτική προτείνεται για την αύξηση εσόδων από κρατικά περιουσιακά στοιχεία
Απελπιστικά εκτός χρονοδιαγράμματος είναι το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων στην Ελλάδα αναφέρει σε δημοσίευμα του ο Economist, τονίζοντας ότι η ελληνική κυβέρνηση κατάφερε να χάσει το στόχο των εσόδων παρά τις δύο μειώσεις που έχουν επέλθει.
Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, το οποίο έχει τίτλο «Διαβολικά ελληνικό», «όλοι γνωρίζουν ότι οι αποκρατικοποιήσεις δεν θα μπορούσαν να κλείσουν το 12ψήφιο αριθμό του χρηματοδοτικού κενού της Ελλάδας, αλλά θα μπορούσαν να συνδράμουν σε αυτήν την προσπάθεια».
Κατά τον Economist, ο οποίος επικαλείται σύμβουλο των διεθνών πιστωτών, «οι θεσμοί της Ελλάδας είναι τόσο δυσλειτουργικοί που ακόμα και μια μεταμόσχευση μυελού των οστών δεν θα πρόσφερε τίποτα».
«Η ελπιδοφόρα ιδέα να μεταφερθούν ελληνικά κρατικά περιουσιακά στοιχεία σε μια εταιρεία συμμετοχών στο εξωτερικό, για παράδειγμα στο Λουξεμβούργο, όπου δεν θα μπορούσαν να αναμειχθούν οι πολιτικοί, έχει απορριφθεί» αναφέρει ο Economist, ο οποίος αποδίδει την ιδέα στους Φινλανδούς καθώς αυτοί εκτιμούσαν ότι θα μπορούσε να λειτουργήσει ως μοντέλο και για άλλες «προβληματικές» οικονομίες, όπως αυτή της Πορτογαλίας.
Το δημοσίευμα αναφέρεται σε εναλλακτικές προτάσεις που θα μπορούσαν να επιτρέψουν στην Ελλάδα να αντλήσει χρήματα και παράλληλα να αποφύγει το «ξεπούλημα».
«Κάποιοι πιστεύουν ότι μεγάλα κεφάλαια θα μπορούσαν να αντληθούν από ιδιώτες επενδυτές, οι οποίοι θα ενδιαφέρονταν για «κομμάτια» κρατικής περιουσίας, εάν αναμενόμενες μελλοντικές ροές ρευστού χρήματος, όπως πωλήσεις εισιτηρίων ή ενοίκια, προσφέρονταν ως εγγύηση έναντι των νέων ομολόγων. Κατά την ωρίμανση της συναλλαγής το κρατικό περιουσιακό στοιχείο θα μπορούσε είτε να πουληθεί στην αγορά για την αποπληρωμή του δανείου ή να παραδοθεί στο δανειστή» αναφέρει ο Economist.
«Ορισμένα από τα χρήματα που θα συγκεντρώνονταν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή χρέους και άλλα για την ανάπτυξη του κρατικού περιουσιακού στοιχείου με την ελπίδα αύξησης της τιμής του. Ένα πρόσθετο πλεονέκτημα αυτής της λύσης θα ήταν η επιστροφή στης Ελλάδας στις αγορές κεφαλαίου» υπογραμμίζει το δημοσίευμα.
Κατά τον Economist, η λύση αυτή θα μπορούσε να αποδώσει καλύτερα για την ακίνητη περιουσία της Ελλάδας.
Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, οι κατοικίες που ανήκουν στο κράτος εκτιμάται ότι αξίζουν 3,3 δις ευρώ.
«Μια επένδυση 50 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, δηλαδή 7 δισεκατομμύρια ευρώ, θα μπορούσε να αποφέρει σχεδόν 20 δισεκατομμύρια σε ορίζοντα δεκαετίας – με κέρδος καθαρής παρούσας αξίας 1,1 δισεκατομμυρίου ευρώ. Αλλά πολλές ιδιοκτησίες δεν έχουν ξεκάθαρο ιδιοκτησιακό καθεστώς, ενώ δεν υπάρχει κανονικό Κτηματολόγιο. Ακόμα και εάν υπήρχε πολιτική βούληση (που δεν υπάρχει σήμερα), η σύσταση των απαραίτητων νομικών δομών θα απαιτούσε αρκετά χρόνια» καταλήγει το δημοσίευμα του Economist.
www.bankingnews.gr
Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, το οποίο έχει τίτλο «Διαβολικά ελληνικό», «όλοι γνωρίζουν ότι οι αποκρατικοποιήσεις δεν θα μπορούσαν να κλείσουν το 12ψήφιο αριθμό του χρηματοδοτικού κενού της Ελλάδας, αλλά θα μπορούσαν να συνδράμουν σε αυτήν την προσπάθεια».
Κατά τον Economist, ο οποίος επικαλείται σύμβουλο των διεθνών πιστωτών, «οι θεσμοί της Ελλάδας είναι τόσο δυσλειτουργικοί που ακόμα και μια μεταμόσχευση μυελού των οστών δεν θα πρόσφερε τίποτα».
«Η ελπιδοφόρα ιδέα να μεταφερθούν ελληνικά κρατικά περιουσιακά στοιχεία σε μια εταιρεία συμμετοχών στο εξωτερικό, για παράδειγμα στο Λουξεμβούργο, όπου δεν θα μπορούσαν να αναμειχθούν οι πολιτικοί, έχει απορριφθεί» αναφέρει ο Economist, ο οποίος αποδίδει την ιδέα στους Φινλανδούς καθώς αυτοί εκτιμούσαν ότι θα μπορούσε να λειτουργήσει ως μοντέλο και για άλλες «προβληματικές» οικονομίες, όπως αυτή της Πορτογαλίας.
Το δημοσίευμα αναφέρεται σε εναλλακτικές προτάσεις που θα μπορούσαν να επιτρέψουν στην Ελλάδα να αντλήσει χρήματα και παράλληλα να αποφύγει το «ξεπούλημα».
«Κάποιοι πιστεύουν ότι μεγάλα κεφάλαια θα μπορούσαν να αντληθούν από ιδιώτες επενδυτές, οι οποίοι θα ενδιαφέρονταν για «κομμάτια» κρατικής περιουσίας, εάν αναμενόμενες μελλοντικές ροές ρευστού χρήματος, όπως πωλήσεις εισιτηρίων ή ενοίκια, προσφέρονταν ως εγγύηση έναντι των νέων ομολόγων. Κατά την ωρίμανση της συναλλαγής το κρατικό περιουσιακό στοιχείο θα μπορούσε είτε να πουληθεί στην αγορά για την αποπληρωμή του δανείου ή να παραδοθεί στο δανειστή» αναφέρει ο Economist.
«Ορισμένα από τα χρήματα που θα συγκεντρώνονταν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή χρέους και άλλα για την ανάπτυξη του κρατικού περιουσιακού στοιχείου με την ελπίδα αύξησης της τιμής του. Ένα πρόσθετο πλεονέκτημα αυτής της λύσης θα ήταν η επιστροφή στης Ελλάδας στις αγορές κεφαλαίου» υπογραμμίζει το δημοσίευμα.
Κατά τον Economist, η λύση αυτή θα μπορούσε να αποδώσει καλύτερα για την ακίνητη περιουσία της Ελλάδας.
Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, οι κατοικίες που ανήκουν στο κράτος εκτιμάται ότι αξίζουν 3,3 δις ευρώ.
«Μια επένδυση 50 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, δηλαδή 7 δισεκατομμύρια ευρώ, θα μπορούσε να αποφέρει σχεδόν 20 δισεκατομμύρια σε ορίζοντα δεκαετίας – με κέρδος καθαρής παρούσας αξίας 1,1 δισεκατομμυρίου ευρώ. Αλλά πολλές ιδιοκτησίες δεν έχουν ξεκάθαρο ιδιοκτησιακό καθεστώς, ενώ δεν υπάρχει κανονικό Κτηματολόγιο. Ακόμα και εάν υπήρχε πολιτική βούληση (που δεν υπάρχει σήμερα), η σύσταση των απαραίτητων νομικών δομών θα απαιτούσε αρκετά χρόνια» καταλήγει το δημοσίευμα του Economist.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών