Στο μέλλον οι τράπεζες για να αγοράσουν κρατικά ομόλογα πρέπει να πληρούν αυστηρότατα κριτήρια κεφαλαιακής επάρκειας.
Η κρίση στην Ευρώπη δεν είναι μια κρίση του ευρώ, αναφέρει ο οικονομολόγος Markus Demary του Institut der deutschen Wirtschaft Köln (IW) ένα από τα σημαντικότερα ινστιτούτα σκέψης της Γερμανίας.
Καθ΄ όλη την διάρκεια της κρίσης στην Ευρώπη η εσωτερική αξία του ευρώ παρέμεινε ίδια υποστηρίζει.
«Ζούμε σε μια εποχή χαμηλού πληθωρισμού», λέει ο οικονομολόγος.
«Ακόμα και οι χώρες που προηγουμένως είχαν υψηλά ποσοστά πληθωρισμού έχουν πλέον εναρμονιστεί σε ένα καθεστώς χαμηλού πληθωρισμού».
Ο οικονομολόγος του IW εντοπίζει το πρόβλημα της ζώνης του ευρώ στην τραπεζική κρίση, στην κρίση του δημόσιου χρέους και τη μακροοικονομική κρίση.
«Όταν τα κράτη εμφανίζουν υψηλό ποσοστό αφερεγγυότητας, οι τράπεζες ακολούθως εμφανίζουν υψηλότερο κίνδυνο χρεοκοπίας επειδή κατέχουν κρατικά ομόλογα.
Επειδή οι τράπεζες εμφανίζουν υψηλότερο κίνδυνο χρεοκοπίας αυξάνεται ταυτόχρονα ο κίνδυνος χρεοκοπίας των κρατών.
Για τον Markus Demary ο πυρήνας της κρίσης, δεν είναι το ευρώ, αλλά ο εναγκαλισμός κρατών και τραπεζών.
Οι τραπεζικές κρίσεις στο μέλλον δεν θα επιβαρύνουν τους φορολογούμενους, η κοινή εποπτεία των τραπεζών και μια κοινή φόρμουλα εξυγίανσης θα αποκαταστήσει τις ισορροπίες.
Ένα άλλο πρόβλημα είναι το υπερβολικό δημόσιο χρέος, ένα φαινόμενο που πρέπει να αντιμετωπιστεί, σύμφωνα με το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
Ο δείκτης χρέους προς ΑΕΠ δεν πρέπει να είναι περισσότερο από 60% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, ενώ το έλλειμμα του προϋπολογισμού δεν πρέπει να υπερβαίνει το 3%.
Σήμερα, μόνο σε τρεις χώρες της ευρωζώνης πληρούν τα κριτήρια του ελλείμματος.
Η Γερμανία και άλλα 14 κράτη παραβιάζουν τους κανόνες του χρέους.
Ως εκ τούτου, στο μέλλον θα πρέπει να επιβληθούν εκ νέου δημοσιονομικοί κανόνες, αναφέρει το Γερμανικό ινστιτούτο σκέψης Institut der deutschen Wirtschaft Köln
Ταυτόχρονα οι αγορές πρέπει να γνωρίζουν ότι στο μέλλον μια χώρα δεν πληρώσει τα χρέη μιας άλλης.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι χώρες πληρώνουν υψηλότερα επιτόκια στις αγορές ενώ αυξάνονται και τα CDS τα ασφάλιστρα κινδύνου.
Επίσης χώρες που βρίσκονται σε ύφεση και ως εκ τούτου έχουν λιγότερα φορολογικά έσοδα και αυξανόμενη ανεργία στηρίζονται από τις άλλες χώρες μέσω μνημονίων.
Στην Ισπανία η ανεργία φθάνει 27% και στην Ελλάδα ακόμη υψηλότερα είναι πιθανό να υπάρξει ατύχημα.
Στην Ισπανία η φούσκα των τιμών κατοικιών έχει σκάσει, η οποία οδήγησε σε τραπεζική κρίση και ταυτόχρονα σε ύφεση.
Αλλά η φούσκα των τιμών των κατοικιών δημιουργήθηκε στο πλαίσιο της εθνικής πολιτικής της Ισπανίας και όχι στην ευρωπαϊκή πολιτική.
Για το IW, υπάρχει έλλειψη πολιτικής προοπτικής σε ορισμένες χώρες.
Για παράδειγμα, η Ελλάδα πρέπει να ακολουθήσει την οδυνηρή πορεία των μεταρρυθμίσεων ώστε να παραμείνουν στην Ευρώπη.
Η Ευρώπη χρειάζεται μια κεντρική κυβέρνηση και μια ενιαία πολιτική ένωση.
Η Ευρώπη θα πρέπει να τιθασεύσει πάσει θυσία τα εθνικά χρέη ενώ οι τράπεζες θα πρέπει να καταστούν ανθεκτικές στις κρίσεις δημόσιου χρέους.
Οι τράπεζες για να αγοράζουν κρατικό χρέος θα πρέπει να διαθέτουν ισχυρά ίδια κεφάλαια.
Πρέπει να προβλεφθεί στο μέλλον οι τράπεζες για να αγοράσουν κρατικά ομόλογα πρέπει να πληρούν αυστηρότατα κριτήρια κεφαλαιακής επάρκειας.
www.bankingnews.gr
Καθ΄ όλη την διάρκεια της κρίσης στην Ευρώπη η εσωτερική αξία του ευρώ παρέμεινε ίδια υποστηρίζει.
«Ζούμε σε μια εποχή χαμηλού πληθωρισμού», λέει ο οικονομολόγος.
«Ακόμα και οι χώρες που προηγουμένως είχαν υψηλά ποσοστά πληθωρισμού έχουν πλέον εναρμονιστεί σε ένα καθεστώς χαμηλού πληθωρισμού».
Ο οικονομολόγος του IW εντοπίζει το πρόβλημα της ζώνης του ευρώ στην τραπεζική κρίση, στην κρίση του δημόσιου χρέους και τη μακροοικονομική κρίση.
«Όταν τα κράτη εμφανίζουν υψηλό ποσοστό αφερεγγυότητας, οι τράπεζες ακολούθως εμφανίζουν υψηλότερο κίνδυνο χρεοκοπίας επειδή κατέχουν κρατικά ομόλογα.
Επειδή οι τράπεζες εμφανίζουν υψηλότερο κίνδυνο χρεοκοπίας αυξάνεται ταυτόχρονα ο κίνδυνος χρεοκοπίας των κρατών.
Για τον Markus Demary ο πυρήνας της κρίσης, δεν είναι το ευρώ, αλλά ο εναγκαλισμός κρατών και τραπεζών.
Οι τραπεζικές κρίσεις στο μέλλον δεν θα επιβαρύνουν τους φορολογούμενους, η κοινή εποπτεία των τραπεζών και μια κοινή φόρμουλα εξυγίανσης θα αποκαταστήσει τις ισορροπίες.
Ένα άλλο πρόβλημα είναι το υπερβολικό δημόσιο χρέος, ένα φαινόμενο που πρέπει να αντιμετωπιστεί, σύμφωνα με το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
Ο δείκτης χρέους προς ΑΕΠ δεν πρέπει να είναι περισσότερο από 60% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, ενώ το έλλειμμα του προϋπολογισμού δεν πρέπει να υπερβαίνει το 3%.
Σήμερα, μόνο σε τρεις χώρες της ευρωζώνης πληρούν τα κριτήρια του ελλείμματος.
Η Γερμανία και άλλα 14 κράτη παραβιάζουν τους κανόνες του χρέους.
Ως εκ τούτου, στο μέλλον θα πρέπει να επιβληθούν εκ νέου δημοσιονομικοί κανόνες, αναφέρει το Γερμανικό ινστιτούτο σκέψης Institut der deutschen Wirtschaft Köln
Ταυτόχρονα οι αγορές πρέπει να γνωρίζουν ότι στο μέλλον μια χώρα δεν πληρώσει τα χρέη μιας άλλης.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι χώρες πληρώνουν υψηλότερα επιτόκια στις αγορές ενώ αυξάνονται και τα CDS τα ασφάλιστρα κινδύνου.
Επίσης χώρες που βρίσκονται σε ύφεση και ως εκ τούτου έχουν λιγότερα φορολογικά έσοδα και αυξανόμενη ανεργία στηρίζονται από τις άλλες χώρες μέσω μνημονίων.
Στην Ισπανία η ανεργία φθάνει 27% και στην Ελλάδα ακόμη υψηλότερα είναι πιθανό να υπάρξει ατύχημα.
Στην Ισπανία η φούσκα των τιμών κατοικιών έχει σκάσει, η οποία οδήγησε σε τραπεζική κρίση και ταυτόχρονα σε ύφεση.
Αλλά η φούσκα των τιμών των κατοικιών δημιουργήθηκε στο πλαίσιο της εθνικής πολιτικής της Ισπανίας και όχι στην ευρωπαϊκή πολιτική.
Για το IW, υπάρχει έλλειψη πολιτικής προοπτικής σε ορισμένες χώρες.
Για παράδειγμα, η Ελλάδα πρέπει να ακολουθήσει την οδυνηρή πορεία των μεταρρυθμίσεων ώστε να παραμείνουν στην Ευρώπη.
Η Ευρώπη χρειάζεται μια κεντρική κυβέρνηση και μια ενιαία πολιτική ένωση.
Η Ευρώπη θα πρέπει να τιθασεύσει πάσει θυσία τα εθνικά χρέη ενώ οι τράπεζες θα πρέπει να καταστούν ανθεκτικές στις κρίσεις δημόσιου χρέους.
Οι τράπεζες για να αγοράζουν κρατικό χρέος θα πρέπει να διαθέτουν ισχυρά ίδια κεφάλαια.
Πρέπει να προβλεφθεί στο μέλλον οι τράπεζες για να αγοράσουν κρατικά ομόλογα πρέπει να πληρούν αυστηρότατα κριτήρια κεφαλαιακής επάρκειας.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών