Berenberg - Τα σχέδια για την τραπεζική ένωση δεν μπορούν να στηρίξουν την πραγματική οικονομία

Μόλις λίγα 24ωρα μετά την "ιστορική", όπως την χαρακτήρισαν οι Ευρωπαίοι, συμφωνία για την τραπεζική ένωση, έχει ξεκινήσει μια έντονα σκληρή κριτική για τις πτυχές του νέου σχεδίου που θα επηρεάσει όλες τις ευρωπαϊκές τράπεζες.
Σύμφωνα με την πλειονότητα των αναλυτών, τα σχέδια της ευρωζώνης για την αναμόρφωση του τραπεζικού της συστήματος και την αντιμετώπιση μελλοντικών τραπεζικών κρίσεων μπορεί να μην είναι τίποτα περισσότερο από μια δικαιολογία για να δημιουργήσουν νέα ακρωνύμια και νέα γενιά γραφειοκρατιών.
Ακόμα και ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Mario Draghi, προειδοποίησε ότι η "λήψη αποφάσεων μπορεί να γίνει υπερβολικά περίπλοκη διαδικασία με την εφαρμογή των νέων σχεδίων. Μία από τις βασικότερες ανησυχίες είναι ότι εάν ο σχεδιασμός μετακινηθεί προς το «bail -in» και όχι προς το «bail-out», μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να σηματοδοτήσει μια ριζική αλλαγή για τους επενδυτές των ομολόγων της ευρωζώνης. Υπάρχουν τρεις καίριες κατευθύνσεις για την τραπεζική ένωση: να αφεθεί στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα η εποπτεία των τραπεζών της ζώνης του ευρώ, η επίλυση μελλοντικών τραπεζικών καταρρεύσεων και η ασφάλιση στις αποταμιεύσεις. Ενώ οι Ευρωπαίοι φαίνεται να συμφώνησαν για την πρώτη, για την δεύτερη και την τρίτη ήταν πολύ δύσκολο να βρεθεί λύση. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει προτείνει οι τράπεζες της ζώνης του ευρώ να πληρώνουν όλοι σε ένα ταμείο, τα κεφάλαια του οποίου θα χρησιμοποιούνται για τη διάσωση των τραπεζών.
Σύμφωνα με τον Christian Schulz, επικεφαλής οικονομολόγο της Berenberg Bank, η πτυχή αυτή θα μπορούσε να αποτελέσει ένα ανταγωνιστικό μειονέκτημα, διότι τα χρήματα θα πρέπει να βγουν από την πραγματική οικονομία, και αυτό δεν είναι ό,τι χρειάζεται πραγματικά η Ευρώπη στην παρούσα φάση. Η Γερμανία βρέθηκε σε πολύ δύσκολη στιγμή αμφιταλάντευσης επί του ταμείου, δεδομένου ότι είναι πρόθυμοι να αποφύγουν οι φορολογούμενοι να πληρώνουν τις διασώσεις των τραπεζών, ενώ την ίδια ώρα έχει αυξηθεί δυσαρέσκεια για τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, το ταμείο διάσωσης των προβληματικών χωρών της ευρωζώνης, στην οποία είναι ο μεγαλύτερος συνεισφέρων.
Ένας άλλος σημαντικός πυλώνας είναι τα σχέδια για το bail in, δηλαδή τη συνεισφορά των ιδιωτών στη διάσωση των τραπεζών. Ο ίδιος ο Draghi έχει κάνει έκκληση το να είναι ένα βασικό μέρος των σχεδίων για την τραπεζική ένωση. Το σχέδιο bail -in των κυπριακών τραπεζών ήταν ένα "χαστούκι" στους κατόχους ομολόγων, καθώς σήμαινε ότι οι ομολογιούχοι, οι οποίοι κατέχουν μια μορφή τραπεζικού δανεισμού, έπρεπε να θυσιάσουν ορισμένες από τις επενδύσεις τους πριν από τους άλλους οφειλέτες. Αν αυτή η πρακτική υιοθετηθεί επισήμως, θα μπορούσε να ανεβάσει το κόστος δανεισμού των τραπεζών, βλάπτοντας την ευρύτερη οικονομία και αν αυτό σημαίνει ότι οι τράπεζες πρέπει να χρεώνουν υψηλότερο επιτόκιο για το δανεισμό τους.
Ένα από τα θέματα που ενώνουν τα κράτη της ευρωζώνης που χρειαζόταν bail- outs, κατά τη διάρκεια της κρίσης είναι το πόσο η φερεγγυότητα των τραπεζών τους συνδέεται με τη φερεγγυότητα της κυβέρνησής τους. Αυτό το πρόβλημα έχει επιδεινωθεί στην Ισπανία και την Ιταλία, δεδομένου ότι η ΕΚΤ ξεκίνησε το πρόγραμμα φτηνών δανείων, με τις τράπεζες τους, να χρησιμοποθούν τα δάνεια αυτά για να αγοράσουν ομόλογα τοπικής αυτοδιοίκησης ώστε να περιορίσουν τις αποδόσεις των ομολόγων. Υπό αυτά τα δεδομένα, το νέο σχέδιο των Ευρωπαίων δεν ακούγεται σαν μια διαδικασία η οποία θα εμπόδιζε μια καταστροφή τύπου Lehman, προειδοποίησε ο Schulz.

www.bankingnews.gr