γράφει : Αλεξάνδρα Τόμπρα
Μια ενδιαφέρουσα σύγκριση με την Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του 1930
Ως μία σοβαρή απειλή για την παγκόσμια οικονομία αντιμετωπίζει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Warwick, Nicholas Crafts, την κληρονομιά του δημόσιου χρέους που έλαβε από την κρίση η Ευρωζώνη.
Τόσο το μέγεθος του προβλήματος και οι επιλογές για την αντιμετώπισή του κάνει τη χάραξη πολιτικής πολύ πιο δύσκολη από ό,τι στα τέλη του 1930 μετά την κατάρρευση του κανόνα του χρυσού.
Για ορισμένες χώρες μια «υποταγμένη» κεντρική τράπεζα θα μπορούσε να είναι προτιμότερη από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Η δεκαετία του 1930 έχει επάξια ένα κακό όνομα. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι μια δεκαετία που περιλάμβανε τη Μεγάλη Ύφεση και μια σημαντική απο - παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, και η οποία κορυφώθηκε στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο από διαβόητη.
Και όμως, σε σύγκριση με τις οικονομίες της Ευρωζώνης σήμερα, η οικονομική κατάσταση στην Ευρώπη κατά τα δεκαετία του 1930 ήταν από πολλές απόψεις πιο ελπιδοφόρα.
Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τις συνέπειες του δημόσιου χρέους και τη δυσκολία που έχουν οι ηγέτες να το θέσουν υπό έλεγχο.
Όπως αναφέρεται στον παρακάτω Πίνακα, το δημόσιο χρέος στις χώρες της Ευρώπης ήταν ιδιαίτερα χαμηλό στο τέλος της δεκαετίας του 1930.
Ο παρακάτω πίνακας αντιπαραθέτει την πορεία της ανάπτυξης της Ευρωζώνης από το 2007 σε δύο ομάδες: το μπλοκ της στερλίνας και το χρυσό μπλοκ μετά το 1929.
Το πραγματικό ΑΕΠ έναντι του 1930
Είναι γνωστό ότι η παραμονή στον κανόνα του χρυσού το 1930 αύξησε τη σοβαρότητα και τη διάρκεια της οικονομικής ύφεσης. Είναι κοινός τόπος να σημειωθεί ότι η κατάργηση του χρυσού επιτρέπει την επιστροφή στην ανεξάρτητη νομισματική πολιτική, δημιουργώντας ευνοϊκό πλαίσιο για τον πληθωρισμό και ανώδυνες προσαρμογές των πραγματικών μισθών.
Είναι λιγότερο ευρέως γνωστό ότι η έξοδος από τον κανόνα του χρυσού θα μπορούσε να καταστήσει την επίτευξη της δημοσιονομικής βιωσιμότητας και της μείωσης του δημοσίου χρέους πολύ λιγότερο επώδυνη. Η εμπειρία του Ηνωμένου Βασιλείου το καταδεικνύει αυτό.
Η Τράπεζα της Αγγλίας είναι ένα πρώιμο παράδειγμα μιας γενικής τάσης οι κεντρικές τράπεζες να καθίστανται «υποταγμένες» στην κυβέρνηση.
www.bankingnews.gr
Τόσο το μέγεθος του προβλήματος και οι επιλογές για την αντιμετώπισή του κάνει τη χάραξη πολιτικής πολύ πιο δύσκολη από ό,τι στα τέλη του 1930 μετά την κατάρρευση του κανόνα του χρυσού.
Για ορισμένες χώρες μια «υποταγμένη» κεντρική τράπεζα θα μπορούσε να είναι προτιμότερη από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Η δεκαετία του 1930 έχει επάξια ένα κακό όνομα. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι μια δεκαετία που περιλάμβανε τη Μεγάλη Ύφεση και μια σημαντική απο - παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, και η οποία κορυφώθηκε στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο από διαβόητη.
Και όμως, σε σύγκριση με τις οικονομίες της Ευρωζώνης σήμερα, η οικονομική κατάσταση στην Ευρώπη κατά τα δεκαετία του 1930 ήταν από πολλές απόψεις πιο ελπιδοφόρα.
Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τις συνέπειες του δημόσιου χρέους και τη δυσκολία που έχουν οι ηγέτες να το θέσουν υπό έλεγχο.
Όπως αναφέρεται στον παρακάτω Πίνακα, το δημόσιο χρέος στις χώρες της Ευρώπης ήταν ιδιαίτερα χαμηλό στο τέλος της δεκαετίας του 1930.
Ο παρακάτω πίνακας αντιπαραθέτει την πορεία της ανάπτυξης της Ευρωζώνης από το 2007 σε δύο ομάδες: το μπλοκ της στερλίνας και το χρυσό μπλοκ μετά το 1929.
Το πραγματικό ΑΕΠ έναντι του 1930
Είναι γνωστό ότι η παραμονή στον κανόνα του χρυσού το 1930 αύξησε τη σοβαρότητα και τη διάρκεια της οικονομικής ύφεσης. Είναι κοινός τόπος να σημειωθεί ότι η κατάργηση του χρυσού επιτρέπει την επιστροφή στην ανεξάρτητη νομισματική πολιτική, δημιουργώντας ευνοϊκό πλαίσιο για τον πληθωρισμό και ανώδυνες προσαρμογές των πραγματικών μισθών.
Είναι λιγότερο ευρέως γνωστό ότι η έξοδος από τον κανόνα του χρυσού θα μπορούσε να καταστήσει την επίτευξη της δημοσιονομικής βιωσιμότητας και της μείωσης του δημοσίου χρέους πολύ λιγότερο επώδυνη. Η εμπειρία του Ηνωμένου Βασιλείου το καταδεικνύει αυτό.
Η Τράπεζα της Αγγλίας είναι ένα πρώιμο παράδειγμα μιας γενικής τάσης οι κεντρικές τράπεζες να καθίστανται «υποταγμένες» στην κυβέρνηση.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών