γράφει : ΜΙΝΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
Θα χαλαρώσει τα μέτρα λιτότητας η γερμανική κυβέρνηση που θα προκύψει μετά τις εκλογές; Διερωτάται η Deutsche Welle. Τι απαντά ο J. Asmussen, μέλος του δ.σ. της ΕΚΤ.
Κύκλοι στις χώρες του χρεωμένου Νότου υποστηρίζουν ότι μετά τις εκλογές, στις 22 Σεπτεμβρίου, η Γερμανία θα στραφεί σε μια πιο μετριοπαθή πολιτική δημοσιονομικής εξυγίανσης, ακόμη κι αν παραμείνει καγκελάριος η Angela Merkel, που θεωρείται η κυρία υπεύθυνη για την αντικοινωνική πολιτική λιτότητας.
Πρόσφατα ο πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης έλεγε ότι «μετά τις εκλογές θα δούμε μιαν άλλη κυρία Μέρκελ». Στην Ελλάδα οι πολιτικοί πιστεύουν ότι η νέα γερμανική κυβέρνηση θα ανοίξει το δρόμο για ένα νέο κούρεμα του χρέους και στην Ισπανία στοιχηματίζουν σε ευρωομόλογο, αναφέρει το δημοσίευμα.
Ωστόσο ο J. Asmussen, μέλος του ΔΣ της ΕΚΤ, θεωρεί ότι πρόκειται μόνο για επιθυμίες.
«Πολλοί περιμένουν τις γερμανικές εκλογές και ελπίζουν ότι μετά θα γίνουν αλλαγές στις γερμανικές θέσεις. Εγώ προσωπικά δεν θα το περίμενα. Τέτοιες σκέψεις βγάζουν από το 'κάδρο' ότι εκτός από τη Γερμανία υπάρχουν κι άλλες χώρες, όπως η Ολλανδία, η Φινλανδία, η Σλοβακία ή η Εσθονία, που επιμένουν στη συνεπή εφαρμογή των κανόνων δημοσιονομικής εξυγίανσης των υπερχρεωμένων χωρών. Είναι εύκολο να κρύβεται κανείς πίσω από τη Γερμανία» σημειώνει ο Asmussen, «αλλά πρόκειται και για ομάδα κρατών και δεν αφορά μόνο τη Γερμανία». Ακόμη κι αν οι προσδοκίες για χαλάρωση των σφιχτών δημοσιονομικών κανόνων εντάσσονται μόνο στη σφαίρα των επιθυμιών, για τις πέντε χώρες που καταφέρνουν να επιβιώνουν χάρη στον χρηματοδοτικό ορό των εταίρων τους, τέτοιες προσδοκίες είναι απόλυτα κατανοητές.
Εκείνο που φαίνεται πιο πιθανό είναι ότι οι κυβερνήσεις των χωρών σε μνημόνια θεωρούν ότι και μετά τις εκλογές συνομιλητής τους θα είναι και πάλι η Merkel. Και φυσικά δεν θέλουν να διακινδυνεύσουν την απόσταση από την καγκελάριο μιας χώρας που βάζει πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη. Ορισμένοι πρωθυπουργοί, όπως ο Ισπανός Μαριάνο Ραχόι, επιδιώκουν μια προνομιακή σχέση μαζί της. Μετά την εκλογική νίκη του Φρανσουά Ολάντ στη Γαλλία, η Μαδρίτη στοχεύει να αναλάβει εν μέρει το ρόλο που έπαιζε ο ο Νικολά Σαρκοζί.
«Φυσικά θα υπάρχει πάντα ένας Ολάντ, αλλά η Μέρκελ χρειάζεται έναν ισχυρό σύμμαχο στο Νότο, κι αυτός θα μπορούσαμε να είμαστε εμείς» υποστήριζε πρόσφατα υψηλόβαθμός ισπανός αξιωματούχος. Δεν είναι μόνο ο πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι που προσβλέπει σε αυτόν τον ρόλο.
Το ίδιο φαίνεται να ισχύει για τον Νίκο Αναστασιάδη, τον Αντώνη Σαμαρά και τον Πορτογάλο Πάσος Κοέλιο. Προσβλέπουν σε προνομιακή σχέση με τη Merkel, που θα μπορούσε να μεταφραστεί σε κάποια χαλάρωση στην εφαρμογή των μεταρρυθμιστικών προγραμμάτων. Επ΄ αυτού, χαρακτηριστικό είναι αυτό που είπε ο κύπριος πρόεδρος: «Ανεξαρτήτως από το πόσο σκληρή είναι με μας, η κυρία Μέρκελ είναι μια ικανή ηγέτης της Γερμανίας και της Ευρώπης».
www.bankingnews.gr
Πρόσφατα ο πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης έλεγε ότι «μετά τις εκλογές θα δούμε μιαν άλλη κυρία Μέρκελ». Στην Ελλάδα οι πολιτικοί πιστεύουν ότι η νέα γερμανική κυβέρνηση θα ανοίξει το δρόμο για ένα νέο κούρεμα του χρέους και στην Ισπανία στοιχηματίζουν σε ευρωομόλογο, αναφέρει το δημοσίευμα.
Ωστόσο ο J. Asmussen, μέλος του ΔΣ της ΕΚΤ, θεωρεί ότι πρόκειται μόνο για επιθυμίες.
«Πολλοί περιμένουν τις γερμανικές εκλογές και ελπίζουν ότι μετά θα γίνουν αλλαγές στις γερμανικές θέσεις. Εγώ προσωπικά δεν θα το περίμενα. Τέτοιες σκέψεις βγάζουν από το 'κάδρο' ότι εκτός από τη Γερμανία υπάρχουν κι άλλες χώρες, όπως η Ολλανδία, η Φινλανδία, η Σλοβακία ή η Εσθονία, που επιμένουν στη συνεπή εφαρμογή των κανόνων δημοσιονομικής εξυγίανσης των υπερχρεωμένων χωρών. Είναι εύκολο να κρύβεται κανείς πίσω από τη Γερμανία» σημειώνει ο Asmussen, «αλλά πρόκειται και για ομάδα κρατών και δεν αφορά μόνο τη Γερμανία». Ακόμη κι αν οι προσδοκίες για χαλάρωση των σφιχτών δημοσιονομικών κανόνων εντάσσονται μόνο στη σφαίρα των επιθυμιών, για τις πέντε χώρες που καταφέρνουν να επιβιώνουν χάρη στον χρηματοδοτικό ορό των εταίρων τους, τέτοιες προσδοκίες είναι απόλυτα κατανοητές.
Εκείνο που φαίνεται πιο πιθανό είναι ότι οι κυβερνήσεις των χωρών σε μνημόνια θεωρούν ότι και μετά τις εκλογές συνομιλητής τους θα είναι και πάλι η Merkel. Και φυσικά δεν θέλουν να διακινδυνεύσουν την απόσταση από την καγκελάριο μιας χώρας που βάζει πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη. Ορισμένοι πρωθυπουργοί, όπως ο Ισπανός Μαριάνο Ραχόι, επιδιώκουν μια προνομιακή σχέση μαζί της. Μετά την εκλογική νίκη του Φρανσουά Ολάντ στη Γαλλία, η Μαδρίτη στοχεύει να αναλάβει εν μέρει το ρόλο που έπαιζε ο ο Νικολά Σαρκοζί.
«Φυσικά θα υπάρχει πάντα ένας Ολάντ, αλλά η Μέρκελ χρειάζεται έναν ισχυρό σύμμαχο στο Νότο, κι αυτός θα μπορούσαμε να είμαστε εμείς» υποστήριζε πρόσφατα υψηλόβαθμός ισπανός αξιωματούχος. Δεν είναι μόνο ο πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι που προσβλέπει σε αυτόν τον ρόλο.
Το ίδιο φαίνεται να ισχύει για τον Νίκο Αναστασιάδη, τον Αντώνη Σαμαρά και τον Πορτογάλο Πάσος Κοέλιο. Προσβλέπουν σε προνομιακή σχέση με τη Merkel, που θα μπορούσε να μεταφραστεί σε κάποια χαλάρωση στην εφαρμογή των μεταρρυθμιστικών προγραμμάτων. Επ΄ αυτού, χαρακτηριστικό είναι αυτό που είπε ο κύπριος πρόεδρος: «Ανεξαρτήτως από το πόσο σκληρή είναι με μας, η κυρία Μέρκελ είναι μια ικανή ηγέτης της Γερμανίας και της Ευρώπης».
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών