γράφει : ΜΙΝΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
Χώρες οι οποίες δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν πρέπει να έχουν τη δυνατότητα αποχώρησης από το ευρώ και να μπορούν να επιστρέψουν αφού έχουν υποτιμήσει το νόμισμά τους και έχουν υλοποιήσει τις απαραίτητες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, υποστηρίζει σε άρθρο του στους Financial Times, o Hans-Werner Sinn, καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και πρόεδρος του Οικονομικού Ινστιτούτου Ifo.
Ειδικότερα για την Ελλάδα, ο Sinn υποστηρίζει ότι η χώρα θα επωφεληθεί από μια συντονισμένη έξοδο από το ευρώ και την υποτίμηση του νομίσματός της. Η έξοδος πρέπει να συνοδευτεί από haircut στο χρέος και την μια συμφωνία επιστροφής στη νομισματική ένωση μόλις εξυγιανθεί πλήρως η οικονομία. Επίσης, ενδεχομένως να είναι απαραίτητο ένα ενιαίο moratorium για τα χρέη των προβληματικών χωρών της ευρωζώνης.
Όπως σημειώνει ο Γερμανός οικονομολόγος, είναι απαραίτητη μια διαφορετική προσέγγιση από την το Βερολίνο, ώστε να αντιμετωπιστεί η κρίση. Ο Sinn υποστηρίζει ότι η γερμανική κυβέρνηση πρέπει να αποδεχθεί, για τις χώρες μέλη της Ευρωζώνης, μια πολιτική που επιτρέπει μεγαλύτερη ανοχή στους δημοσιονομικούς στόχους, κάτι που θα βοηθήσει τις προβληματικές χώρες του ευρωπαϊκού Νότου να αντιμετωπίσουν πιο αποτελεσματικά τις μαύρες τρύπες των ελλειμμάτων τους, χωρίς να αυξάνουν συνεχώς το «τίμημα» της ανεργίας στους πολίτες τους.
Όσον αφορά την άποψη που επικρατεί ευρέως, δηλαδή ότι η Γερμανία βγαίνει κερδισμένη από την κρίση, ο Γερμανός οικονομολόγος, υποστηρίζει ότι η άποψη αυτή είναι λανθασμένη.
«Κι αυτό γιατί όταν οι εταίροι της Γερμανίας βυθίζονται ο ένας μετά τον άλλον στα χρέη και στα ελλείμματα, τότε αυτομάτως η γερμανική οικονομία δεν έχει “εταίρο” στην όλη διαδικασία της κυκλοφορίας χρήματος (capital flow). Με απλά λόγια μπορεί η Γερμανία να έχει σήμερα μακράν το μεγαλύτερο πλεόνασμα έναντι όλων των ευρωπαϊκών χωρών και να δανείζεται από τις αγορές ακόμα και με αρνητικό (!) επιτόκιο, πλην όμως από το πλεόνασμά της μόνον το ένα τρίτο επανεπενδύεται στη χώρα και οι ρυθμοί ανάπτυξης της οικονομίας της διολισθαίνουν συνεχώς. Για του λόγου το αληθές όταν, το 1995, υιοθετήθηκε το ευρώ, η Γερμανία είχε το δεύτερο μεγαλύτερο ρυθμό ανάπτυξης μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης. Σήμερα έχει τον έβδομο...», εξηγεί ο Sinn.
www.bankingnews.gr
Όπως σημειώνει ο Γερμανός οικονομολόγος, είναι απαραίτητη μια διαφορετική προσέγγιση από την το Βερολίνο, ώστε να αντιμετωπιστεί η κρίση. Ο Sinn υποστηρίζει ότι η γερμανική κυβέρνηση πρέπει να αποδεχθεί, για τις χώρες μέλη της Ευρωζώνης, μια πολιτική που επιτρέπει μεγαλύτερη ανοχή στους δημοσιονομικούς στόχους, κάτι που θα βοηθήσει τις προβληματικές χώρες του ευρωπαϊκού Νότου να αντιμετωπίσουν πιο αποτελεσματικά τις μαύρες τρύπες των ελλειμμάτων τους, χωρίς να αυξάνουν συνεχώς το «τίμημα» της ανεργίας στους πολίτες τους.
Όσον αφορά την άποψη που επικρατεί ευρέως, δηλαδή ότι η Γερμανία βγαίνει κερδισμένη από την κρίση, ο Γερμανός οικονομολόγος, υποστηρίζει ότι η άποψη αυτή είναι λανθασμένη.
«Κι αυτό γιατί όταν οι εταίροι της Γερμανίας βυθίζονται ο ένας μετά τον άλλον στα χρέη και στα ελλείμματα, τότε αυτομάτως η γερμανική οικονομία δεν έχει “εταίρο” στην όλη διαδικασία της κυκλοφορίας χρήματος (capital flow). Με απλά λόγια μπορεί η Γερμανία να έχει σήμερα μακράν το μεγαλύτερο πλεόνασμα έναντι όλων των ευρωπαϊκών χωρών και να δανείζεται από τις αγορές ακόμα και με αρνητικό (!) επιτόκιο, πλην όμως από το πλεόνασμά της μόνον το ένα τρίτο επανεπενδύεται στη χώρα και οι ρυθμοί ανάπτυξης της οικονομίας της διολισθαίνουν συνεχώς. Για του λόγου το αληθές όταν, το 1995, υιοθετήθηκε το ευρώ, η Γερμανία είχε το δεύτερο μεγαλύτερο ρυθμό ανάπτυξης μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης. Σήμερα έχει τον έβδομο...», εξηγεί ο Sinn.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών