γράφει : ΜΙΝΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
Οι πολιτικές λιτότητας δεν αποδίδουν, κι αυτό το βλέπουμε καθαρά στην περίπτωση της Ελλάδας, που αποτέλεσε το πειραματόζωο της ευρωζώνης, υποστήριξε ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων (ΣΕΒ), κ. Δημήτρης Δασκαλόπουλος, μιλώντας σε ειδική συνάντηση- σεμινάριο των διευθυνόντων συμβούλων (CEOς) μεγάλων εταιρειών.
Ο πρόεδρος του ΣΕΒ έχει από την περασμένη εβδομάδα σειρά επαφών με οικονομικούς και άλλους παράγοντες στις ΗΠΑ.
« Το ότι είμαι υπέρμαχος της Ευρώπης, δεν σημαίνει ότι δικαιούμαι να κλείνω τα μάτια μπροστά στα μεγάλα διαρθρωτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Γηραιά Ήπειρος, ούτε ότι έχω μεταφυσική πίστη στην ικανότητα επιβίωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τουναντίον, πιστεύω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση διατρέχει σοβαρότατο κίνδυνο και ότι απαιτούνται ριζικές λύσεις για να πετύχει το μεταπολεμικό πείραμα ειρηνικής πανευρωπαϊκής συνύπαρξης. Το γεγονός ότι τίποτα δεν κινείται τον καιρό αυτό στο ευρωπαϊκό μέτωπο, μπορεί και να σημαίνει ότι διανύουμε την περίοδο της νηνεμίας πριν από την καταιγίδα», τόνισε ο κ. Δασκαλόπουλος.
Μεταξύ άλλων, σημείωσε ότι ο κύριος άξονας γύρω από τον οποίο περιστρέφονται όλα είναι η Γερμανία. Βάζει αρκετά για να αποφύγει μία ανοιχτή κρίση αλλά όχι αρκετά για να υπερβεί την κρίση. Η επιλογή αυτή έχει οδηγήσει τη Γερμανία και τους συμμάχους της να προσθέσουν στις πολιτικές λιτότητας άλλη μία κρίσιμη διάσταση, υιοθετώντας τη χίμαιρα της επεκτατικής δημοσιονομικής λιτότητας, ότι δηλαδή ο τρόπος διαφυγής από το οικονομικό τέλμα είναι η περικοπή των δαπανών, πράγμα που αυξάνει την εμπιστοσύνη των επιχειρήσεων, ελκύει περισσότερες επενδύσεις και οδηγεί στην ανάπτυξη. Στην ιστορία, ελάχιστες είναι οι ενδείξεις υπέρ της συγκεκριμένης θεωρίας που προσπαθεί να επιβάλει ο γερμανικός δογματισμός. Μπορεί η ΕΕ να βγει από αυτήν την παγίδα;
«Οι χώρες που υπομένουν το καθεστώς αυστηρής λιτότητας αυτή την στιγμή θα καταφέρουν να αποφύγουν την κοινωνική έκρηξη; Θα παραμείνει υπό έλεγχο ο ευρωσκεπτικισμός κατά την διάρκεια των πέντε αυτών ετών; Θα επιτρέψουν την εξέλιξη αυτή οι αγορές;», διερωτήθηκε ο πρόεδρος του ΣΕΒ.
Για να τονίσει ότι «πιστεύω ότι η Ευρώπη, αλλά και η ίδια η Γερμανία, δεν μπορούν να αποφύγουν τον μοναδικό δρόμο που θα διασφαλίσει την επιβίωση της Ένωσης: την αναβάθμιση της ΕΚΤ στην θέση μίας πραγματικής κεντρικής τράπεζας. Αυτό θα επιτευχθεί με δύο τρόπους. Πρώτον, δίνοντας στην ΕΚΤ το πράσινο φως για την έκδοση ευρωομολόγων και, δεύτερον, διευρύνοντας την εντολή της ΕΚΤ ώστε να περιλάβει τον στόχο της ενίσχυσης της ανάπτυξης».
Παράλληλα τάχθηκε υπέρ της έκδοσης ευρωομολόγων. «Αν θέλουμε Ένωση, τότε πρέπει να έχουμε ευρωομόλογα. Και τα ευρωομόλογα προϋποθέτουν μία κανονική κεντρική τράπεζα. Το επόμενο λογικό βήμα είναι αναπόφευκτο: είτε η Γερμανία θα παραδεχθεί αυτά τα συμπεράσματα και θα δράσει αναλόγως, είτε η ζώνη του ευρώ κάποια στιγμή θα διαλυθεί. Το Βερολίνο πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η προτεσταντική δαιμονοποίηση του ‘χρέους’ είναι ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο στην ευημερία της υπόλοιπης Ευρώπης. Οι πιστωτές έχουν την ίδια ευθύνη με τους οφειλέτες για την ανάταξη των οικονομικών ανισορροπιών.».
Τέλος, υπογράμμισε το γεγονός ότι οι πολιτικές λιτότητας δεν αποδίδουν, κι αυτό το βλέπουμε καθαρά στην περίπτωση της Ελλάδας, που αποτέλεσε το πειραματόζωο της ευρωζώνης. Κανένα από τα πακέτα μέτρων που υιοθετήθηκαν τα τέσσερα αυτά χρόνια της κρίσης δεν κατάφερε να λύσει τα αλληλοσυνδεόμενα προβλήματα της δημοσιονομικής κρίσης, της κρίσης εθνικού χρέους και της κρίσης της πραγματικής οικονομίας. Είναι σαν να πατάμε γκάζι για να πέσουμε πάνω σε τοίχο! Πρέπει να γυρίσουμε το τιμόνι.
www.bankingnews.gr
« Το ότι είμαι υπέρμαχος της Ευρώπης, δεν σημαίνει ότι δικαιούμαι να κλείνω τα μάτια μπροστά στα μεγάλα διαρθρωτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Γηραιά Ήπειρος, ούτε ότι έχω μεταφυσική πίστη στην ικανότητα επιβίωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τουναντίον, πιστεύω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση διατρέχει σοβαρότατο κίνδυνο και ότι απαιτούνται ριζικές λύσεις για να πετύχει το μεταπολεμικό πείραμα ειρηνικής πανευρωπαϊκής συνύπαρξης. Το γεγονός ότι τίποτα δεν κινείται τον καιρό αυτό στο ευρωπαϊκό μέτωπο, μπορεί και να σημαίνει ότι διανύουμε την περίοδο της νηνεμίας πριν από την καταιγίδα», τόνισε ο κ. Δασκαλόπουλος.
Μεταξύ άλλων, σημείωσε ότι ο κύριος άξονας γύρω από τον οποίο περιστρέφονται όλα είναι η Γερμανία. Βάζει αρκετά για να αποφύγει μία ανοιχτή κρίση αλλά όχι αρκετά για να υπερβεί την κρίση. Η επιλογή αυτή έχει οδηγήσει τη Γερμανία και τους συμμάχους της να προσθέσουν στις πολιτικές λιτότητας άλλη μία κρίσιμη διάσταση, υιοθετώντας τη χίμαιρα της επεκτατικής δημοσιονομικής λιτότητας, ότι δηλαδή ο τρόπος διαφυγής από το οικονομικό τέλμα είναι η περικοπή των δαπανών, πράγμα που αυξάνει την εμπιστοσύνη των επιχειρήσεων, ελκύει περισσότερες επενδύσεις και οδηγεί στην ανάπτυξη. Στην ιστορία, ελάχιστες είναι οι ενδείξεις υπέρ της συγκεκριμένης θεωρίας που προσπαθεί να επιβάλει ο γερμανικός δογματισμός. Μπορεί η ΕΕ να βγει από αυτήν την παγίδα;
«Οι χώρες που υπομένουν το καθεστώς αυστηρής λιτότητας αυτή την στιγμή θα καταφέρουν να αποφύγουν την κοινωνική έκρηξη; Θα παραμείνει υπό έλεγχο ο ευρωσκεπτικισμός κατά την διάρκεια των πέντε αυτών ετών; Θα επιτρέψουν την εξέλιξη αυτή οι αγορές;», διερωτήθηκε ο πρόεδρος του ΣΕΒ.
Για να τονίσει ότι «πιστεύω ότι η Ευρώπη, αλλά και η ίδια η Γερμανία, δεν μπορούν να αποφύγουν τον μοναδικό δρόμο που θα διασφαλίσει την επιβίωση της Ένωσης: την αναβάθμιση της ΕΚΤ στην θέση μίας πραγματικής κεντρικής τράπεζας. Αυτό θα επιτευχθεί με δύο τρόπους. Πρώτον, δίνοντας στην ΕΚΤ το πράσινο φως για την έκδοση ευρωομολόγων και, δεύτερον, διευρύνοντας την εντολή της ΕΚΤ ώστε να περιλάβει τον στόχο της ενίσχυσης της ανάπτυξης».
Παράλληλα τάχθηκε υπέρ της έκδοσης ευρωομολόγων. «Αν θέλουμε Ένωση, τότε πρέπει να έχουμε ευρωομόλογα. Και τα ευρωομόλογα προϋποθέτουν μία κανονική κεντρική τράπεζα. Το επόμενο λογικό βήμα είναι αναπόφευκτο: είτε η Γερμανία θα παραδεχθεί αυτά τα συμπεράσματα και θα δράσει αναλόγως, είτε η ζώνη του ευρώ κάποια στιγμή θα διαλυθεί. Το Βερολίνο πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η προτεσταντική δαιμονοποίηση του ‘χρέους’ είναι ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο στην ευημερία της υπόλοιπης Ευρώπης. Οι πιστωτές έχουν την ίδια ευθύνη με τους οφειλέτες για την ανάταξη των οικονομικών ανισορροπιών.».
Τέλος, υπογράμμισε το γεγονός ότι οι πολιτικές λιτότητας δεν αποδίδουν, κι αυτό το βλέπουμε καθαρά στην περίπτωση της Ελλάδας, που αποτέλεσε το πειραματόζωο της ευρωζώνης. Κανένα από τα πακέτα μέτρων που υιοθετήθηκαν τα τέσσερα αυτά χρόνια της κρίσης δεν κατάφερε να λύσει τα αλληλοσυνδεόμενα προβλήματα της δημοσιονομικής κρίσης, της κρίσης εθνικού χρέους και της κρίσης της πραγματικής οικονομίας. Είναι σαν να πατάμε γκάζι για να πέσουμε πάνω σε τοίχο! Πρέπει να γυρίσουμε το τιμόνι.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών