γράφει : ΜΑΡΙΝΑ ΦΟΥΝΤΑ
Η Ευρώπη των «δύο ταχυτήτων» δεν είναι τελικά μόνο στην ανάπτυξη, αλλά και στον τραπεζικό κλάδο. Δεν είναι λίγες οι φωνές των αναλυτών που θεωρούν ότι υπάρχει μεγάλο χάσμα μεταξύ των τραπεζών των δυνατών και των αδύναμων κρατών μελών της ευρωζώνης, γεγονός που περιπλέκει ακόμη περισσότερο το ζήτημα της διαμόρφωσης των κανόνων της Βασιλείας ΙΙΙ για την κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών.
Οι εμπλεκόμενες πλευρές έχουν επιδοθεί σε έναν αγώνα δρόμου για τη σύνταξη των τελευταίων λεπτομερειών ενόψει της συνάντησης στη Βασιλεία τις επόμενες ημέρες, έτσι ώστε να είναι σε θέση να παρουσιάσουν ένα γενικότερο πακέτο μέτρων στη σύνοδο κορυφής των ηγετών του G20, η οποία θα πραγματοποιηθεί το Νοέμβριο στη Νότια Κορέα.
Τα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσει τώρα η Ευρώπη είναι οι διαφορές στις προτεραιότητες των τραπεζών της κάθε χώρας. Άλλωστε αναλυτές του City του Λονδίνου το επεσήμαναν εδώ και αρκετό καιρό ότι οι ανάγκες των τραπεζών της Ελλάδας, για παράδειγμα δεν είναι ίδιες με αυτές των γερμανικών τραπεζών. Οι διαφορές εντοπίζονται και στο μερίδιο αγοράς των τραπεζών, οι βρετανικές τράπεζες ελέγχουν το 36% της λιανικής τραπεζικής της Ευρώπης, ενώ οι πολωνικές τράπεζες, για παράδειγμα, μόλις το 0,3%. Το τελικό αποτέλεσμα αναπόφευκτα θα επηρεάσει την κερδοφορία και τη διάρθρωση των μεγαλύτερων τραπεζών στον κόσμο, πολλές από τις οποίες αναβάλλουν κρίσιμες αποφάσεις μέχρις ότου παρουσιασθούν οι νέοι κανονισμοί.
Ο καθορισμός των κατάλληλων επιπέδων κεφαλαιακής επάρκειας αποδεικνύεται ένας ιδιαίτερα δύσκολος υπολογισμός, καθώς τα μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα έχουν παρουσία σε πολλές αγορές, διαθέτουν διαφορετική δομή και ακολουθούν κανονισμούς που ορίζουν οι τοπικές ρυθμιστικές αρχές, γι’ αυτό και οι αξιωματούχοι της Επιτροπής της Βασιλείας δεν περιμένουν ότι κάθε χώρα θα υιοθετήσει ακριβώς τα ίδια πρότυπα, αλλά επιδιώκουν εναρμόνιση των κανονισμών που θα διέπουν το τραπεζικό σύστημα και θα συμβάλουν στο να αποφευχθεί η επόμενη χρηματοοικονομική κρίση.
Τα δύο μεγάλα ζητήματα είναι τα επίπεδα κεφαλαιακής επάρκειας και το χρονικό περιθώριο που θα δοθεί στις τράπεζες για την υιοθέτηση των νέων κανονισμών.
Θα πρέπει, βέβαια, να σημειωθεί ότι οι κυβερνήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο είναι υπέρ της επιβολής περισσότερο σκληρών κανόνων στον τρόπο λειτουργίας των τραπεζών, αν και δεν υπάρχει ταύτιση απόψεων.
Τα μέλη, δε, της Επιτροπής εξετάζουν και άλλες παραμέτρους, μεταξύ των οποίων και η επιβολή ενός "μαξιλαριού κεφαλαιακής συντήρησης" (capital conservation buffer) της τάξης περίπου του 2% στο οποίο θα μπορεί να προσφύγει η τράπεζα σε καιρούς οικονομικής δυσκολίας και το οποίο θα απαρτίζεται από κοινές μετοχές και παρακράτηση κερδών, τους ίδιους δηλαδή συντελεστές που απαρτίζουν και τα κεφάλαια core Tier 1.
www.bankingnews.gr
Τα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσει τώρα η Ευρώπη είναι οι διαφορές στις προτεραιότητες των τραπεζών της κάθε χώρας. Άλλωστε αναλυτές του City του Λονδίνου το επεσήμαναν εδώ και αρκετό καιρό ότι οι ανάγκες των τραπεζών της Ελλάδας, για παράδειγμα δεν είναι ίδιες με αυτές των γερμανικών τραπεζών. Οι διαφορές εντοπίζονται και στο μερίδιο αγοράς των τραπεζών, οι βρετανικές τράπεζες ελέγχουν το 36% της λιανικής τραπεζικής της Ευρώπης, ενώ οι πολωνικές τράπεζες, για παράδειγμα, μόλις το 0,3%. Το τελικό αποτέλεσμα αναπόφευκτα θα επηρεάσει την κερδοφορία και τη διάρθρωση των μεγαλύτερων τραπεζών στον κόσμο, πολλές από τις οποίες αναβάλλουν κρίσιμες αποφάσεις μέχρις ότου παρουσιασθούν οι νέοι κανονισμοί.
Ο καθορισμός των κατάλληλων επιπέδων κεφαλαιακής επάρκειας αποδεικνύεται ένας ιδιαίτερα δύσκολος υπολογισμός, καθώς τα μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα έχουν παρουσία σε πολλές αγορές, διαθέτουν διαφορετική δομή και ακολουθούν κανονισμούς που ορίζουν οι τοπικές ρυθμιστικές αρχές, γι’ αυτό και οι αξιωματούχοι της Επιτροπής της Βασιλείας δεν περιμένουν ότι κάθε χώρα θα υιοθετήσει ακριβώς τα ίδια πρότυπα, αλλά επιδιώκουν εναρμόνιση των κανονισμών που θα διέπουν το τραπεζικό σύστημα και θα συμβάλουν στο να αποφευχθεί η επόμενη χρηματοοικονομική κρίση.
Τα δύο μεγάλα ζητήματα είναι τα επίπεδα κεφαλαιακής επάρκειας και το χρονικό περιθώριο που θα δοθεί στις τράπεζες για την υιοθέτηση των νέων κανονισμών.
Θα πρέπει, βέβαια, να σημειωθεί ότι οι κυβερνήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο είναι υπέρ της επιβολής περισσότερο σκληρών κανόνων στον τρόπο λειτουργίας των τραπεζών, αν και δεν υπάρχει ταύτιση απόψεων.
Τα μέλη, δε, της Επιτροπής εξετάζουν και άλλες παραμέτρους, μεταξύ των οποίων και η επιβολή ενός "μαξιλαριού κεφαλαιακής συντήρησης" (capital conservation buffer) της τάξης περίπου του 2% στο οποίο θα μπορεί να προσφύγει η τράπεζα σε καιρούς οικονομικής δυσκολίας και το οποίο θα απαρτίζεται από κοινές μετοχές και παρακράτηση κερδών, τους ίδιους δηλαδή συντελεστές που απαρτίζουν και τα κεφάλαια core Tier 1.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών