γράφει : Αλεξάνδρα Τόμπρα
Ευκαιρίες για υψηλά κέρδη με ελεγχόμενο ρίσκο φαίνεται να προσφέρει αυτή τη στιγμή το ελβετικό φράγκο, η ισοτιμία του οποίου βρίσκεται στα οριακά επίπεδα του 1,2035 με 1,2040.
Τα επίπεδα αυτά είναι οριακά γιατί - παρά την αρνητική εικόνα του ευρώ έναντι του φράγκου- η απόφαση της Κεντρικής Τράπεζας της Ελβετίας να βάλει όριο στην ισοτιμία στο 1,20 σημαίνει ότι πλέον υπάρχει «ταβάνι», πάνω από το οποίο δεν μπορεί να σκαρφαλώσει το ελβετικό νόμισμα.
Δηλαδή, ενώ υπάρχει «πάτωμα» στην ισοτιμία, δεν υπάρχει ταβάνι, γεγονός που ανοίγει το δρόμο για σημαντικά κέρδη. Μάλιστα, όπως σημείωναν χθες αναλυτές, οι long θέσεις σε ελβετικό φράγκο βρίσκονται πλέον σε ιστορικό υψηλό, καθώς οι επενδυτές δεν αποκλείουν ακόμη και παρέμβαση της Κεντρικής Τράπεζας της Ελβετίας.
Με άλλα λόγια, οι αναλυτές εκτιμούν ότι όσοι «ποντάρουν» στο ελβετικό φράγκο έχουν πλέον πολλά να κερδίσουν και λίγα να χάσουν. Υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι η Κεντρική Τράπεζα της Ελβετίας θα τηρήσει τη δέσμευση της και θα στηρίξει την ισοτιμία. Ήδη πολλοί επενδυτές στην αγορά των νομισμάτων έχουν πάρει θέση υπέρ του ευρώ, στην ισοτιμία του με το φράγκο, «ποντάροντας» ότι αυτή μπορεί να φτάσει ακόμη και μέσα στο 2012 μέχρι το 1,25 ή 1,30.
Όσοι πάντως αποφασίσουν να «ποντάρουν», θα πρέπει όμως να καταλάβουν πολύ καλά ότι η αγορά των νομισμάτων είναι φτιαγμένη μόνο για τα «πολύ μεγάλα παιδιά», καθώς η μόχλευση είναι τόσο μεγάλη, ώστε ακόμη και μια μικρή κακοτοπιά μπορεί να μεταφραστεί σε απώλειες αρκετές φορές υψηλότερες από το αρχικό κεφάλαιο.
Αντίστοιχα, αρκετοί δανειολήπτες είτε σκέφτονται είτε ακόμη και «γυρίζουν» τα χρέη τους σε ελβετικό, καθώς και χαμηλότερα επιτόκια απολαμβάνουν αλλά και ευελπιστούν ότι το ευρώ θα ενισχυθεί και έτσι θα μειωθεί το χρέος τους.
Πάντως, οι μνήμες από τη μεγάλη πτώση του ελβετικού είναι ακόμη νωπές, καθώς η βουτιά του ευρώ σε σχέση με το ελβετικό είχε προκαλέσει σημαντικές απώλειες τόσο σε επενδυτές, όσο κυρίως σε δεκάδες χιλιάδες δανειολήπτες που είχαν εμπιστευθεί το ελβετικό νόμισμα.
Τα δύο πρόσωπα του νομίσματος
Η μεγάλη «κίνηση» προς το ελβετικό φράγκο έγινε το 2008, όταν η ισοτιμία ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκή (κοντά στο 1,60 με 1,62) και τα επιτόκια του ευρώ ακόμα υψηλά. Τότε, σχεδόν το 15% των νέων χορηγήσεων στεγαστικών δανείων γινόταν στο ελβετικό νόμισμα. Τότε όμως ήταν και η ιδανική ευκαιρία να τοποθητηθεί κανείς επενδυτικά στο ελβετικό νόμισμα.
Ακόμα όμως και αρκετούς μήνες αργότερα, στα τέλη Ιουλίου του 2009, η ισοτιμία ευρώ/ φράγκου βρισκόταν στο 1,522, ιδιαίτερα συμφέρουσα για όσους είχαν κάνει τη μετατροπή στο ελβετικό νόμισμα. Έτσι, αρκετοί ήταν εκείνοι που και τότε επέλεξαν το ελβετικό νόμισμα. Τα δεδομένα όμως άλλαξαν άρδην και μέσα στο καλοκαίρι η ισοτιμία έπεσε ακόμη και κάτω από το 1,10, γεγονός που προκάλεσε την παρέμβαση της κεντρικής τράπεζας της Ελβετίας.
Σήμερα η ισοτιμία έχει κατρακυλήσει περίπου στο 1,21 με 1,22. Για ένα μέσο στεγαστικό δάνειο, η πτώση αυτή μεταφράζεται σε χασούρα αρκετών εκατοντάδων ευρώ σε ετήσια βάση.
Μάλιστα, τόσο μεγάλη είναι η πτώση του ευρώ τους τελευταίους μήνες, ώστε όχι μόνο έχει ροκανίσει τα κέρδη από τη διαφορά των τόκων, αλλά και οι δανειολήπτες αναγκάζονται να πληρώνουν εκατοντάδες ευρώ επιπλέον κάθε χρόνο, προκειμένου να ανταποκριθούν στις υψηλότερες δόσεις τους.
Η γνώμη μας
Τα δάνεια αλλά και οι επενδύσεις σε ξένο νόμισμα ήταν ανέκαθεν ένα επικίνδυνο άθλημα. Ειδικά στην περίπτωση που κάποιος λειτουργεί με μόχλευση, πολλαπλασιάζοντας το επενδεδυμένο κεφάλαιο, το ρίσκο είναι πάρα πολύ μεγάλο. Σαφώς τα νομίσματα μπορούν να προφέρουν κέρδη, αλλά κρύβουν και μεγάλες παγίδες, που στην περίπτωση του ελβετικού «έφαγαν» εκατομμύρια ευρώ από τους δανειολήπτες. Από την άλλη, στην τρέχουσα συγκυρία υπάρχουν οι προϋποθέσεις για ένα μεγάλο «γύρισμα», που μπορεί να φέρει σημαντικά οφέλη για εκείνους που θα πάρουν το ρίσκο. Ειδικά μετά τη δέσμευση της Κεντρικής Τράπεζας της Ελβετίας, τα προσδοκώμενα οφέλη φαίνεται ότι είναι πολλά και το ρίσκο αναλογικά μικρότερο.
Γιώργος Θεοδώρου
www.bankingnews.gr
Δηλαδή, ενώ υπάρχει «πάτωμα» στην ισοτιμία, δεν υπάρχει ταβάνι, γεγονός που ανοίγει το δρόμο για σημαντικά κέρδη. Μάλιστα, όπως σημείωναν χθες αναλυτές, οι long θέσεις σε ελβετικό φράγκο βρίσκονται πλέον σε ιστορικό υψηλό, καθώς οι επενδυτές δεν αποκλείουν ακόμη και παρέμβαση της Κεντρικής Τράπεζας της Ελβετίας.
Με άλλα λόγια, οι αναλυτές εκτιμούν ότι όσοι «ποντάρουν» στο ελβετικό φράγκο έχουν πλέον πολλά να κερδίσουν και λίγα να χάσουν. Υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι η Κεντρική Τράπεζα της Ελβετίας θα τηρήσει τη δέσμευση της και θα στηρίξει την ισοτιμία. Ήδη πολλοί επενδυτές στην αγορά των νομισμάτων έχουν πάρει θέση υπέρ του ευρώ, στην ισοτιμία του με το φράγκο, «ποντάροντας» ότι αυτή μπορεί να φτάσει ακόμη και μέσα στο 2012 μέχρι το 1,25 ή 1,30.
Όσοι πάντως αποφασίσουν να «ποντάρουν», θα πρέπει όμως να καταλάβουν πολύ καλά ότι η αγορά των νομισμάτων είναι φτιαγμένη μόνο για τα «πολύ μεγάλα παιδιά», καθώς η μόχλευση είναι τόσο μεγάλη, ώστε ακόμη και μια μικρή κακοτοπιά μπορεί να μεταφραστεί σε απώλειες αρκετές φορές υψηλότερες από το αρχικό κεφάλαιο.
Αντίστοιχα, αρκετοί δανειολήπτες είτε σκέφτονται είτε ακόμη και «γυρίζουν» τα χρέη τους σε ελβετικό, καθώς και χαμηλότερα επιτόκια απολαμβάνουν αλλά και ευελπιστούν ότι το ευρώ θα ενισχυθεί και έτσι θα μειωθεί το χρέος τους.
Πάντως, οι μνήμες από τη μεγάλη πτώση του ελβετικού είναι ακόμη νωπές, καθώς η βουτιά του ευρώ σε σχέση με το ελβετικό είχε προκαλέσει σημαντικές απώλειες τόσο σε επενδυτές, όσο κυρίως σε δεκάδες χιλιάδες δανειολήπτες που είχαν εμπιστευθεί το ελβετικό νόμισμα.
Τα δύο πρόσωπα του νομίσματος
Η μεγάλη «κίνηση» προς το ελβετικό φράγκο έγινε το 2008, όταν η ισοτιμία ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκή (κοντά στο 1,60 με 1,62) και τα επιτόκια του ευρώ ακόμα υψηλά. Τότε, σχεδόν το 15% των νέων χορηγήσεων στεγαστικών δανείων γινόταν στο ελβετικό νόμισμα. Τότε όμως ήταν και η ιδανική ευκαιρία να τοποθητηθεί κανείς επενδυτικά στο ελβετικό νόμισμα.
Ακόμα όμως και αρκετούς μήνες αργότερα, στα τέλη Ιουλίου του 2009, η ισοτιμία ευρώ/ φράγκου βρισκόταν στο 1,522, ιδιαίτερα συμφέρουσα για όσους είχαν κάνει τη μετατροπή στο ελβετικό νόμισμα. Έτσι, αρκετοί ήταν εκείνοι που και τότε επέλεξαν το ελβετικό νόμισμα. Τα δεδομένα όμως άλλαξαν άρδην και μέσα στο καλοκαίρι η ισοτιμία έπεσε ακόμη και κάτω από το 1,10, γεγονός που προκάλεσε την παρέμβαση της κεντρικής τράπεζας της Ελβετίας.
Σήμερα η ισοτιμία έχει κατρακυλήσει περίπου στο 1,21 με 1,22. Για ένα μέσο στεγαστικό δάνειο, η πτώση αυτή μεταφράζεται σε χασούρα αρκετών εκατοντάδων ευρώ σε ετήσια βάση.
Μάλιστα, τόσο μεγάλη είναι η πτώση του ευρώ τους τελευταίους μήνες, ώστε όχι μόνο έχει ροκανίσει τα κέρδη από τη διαφορά των τόκων, αλλά και οι δανειολήπτες αναγκάζονται να πληρώνουν εκατοντάδες ευρώ επιπλέον κάθε χρόνο, προκειμένου να ανταποκριθούν στις υψηλότερες δόσεις τους.
Η γνώμη μας
Τα δάνεια αλλά και οι επενδύσεις σε ξένο νόμισμα ήταν ανέκαθεν ένα επικίνδυνο άθλημα. Ειδικά στην περίπτωση που κάποιος λειτουργεί με μόχλευση, πολλαπλασιάζοντας το επενδεδυμένο κεφάλαιο, το ρίσκο είναι πάρα πολύ μεγάλο. Σαφώς τα νομίσματα μπορούν να προφέρουν κέρδη, αλλά κρύβουν και μεγάλες παγίδες, που στην περίπτωση του ελβετικού «έφαγαν» εκατομμύρια ευρώ από τους δανειολήπτες. Από την άλλη, στην τρέχουσα συγκυρία υπάρχουν οι προϋποθέσεις για ένα μεγάλο «γύρισμα», που μπορεί να φέρει σημαντικά οφέλη για εκείνους που θα πάρουν το ρίσκο. Ειδικά μετά τη δέσμευση της Κεντρικής Τράπεζας της Ελβετίας, τα προσδοκώμενα οφέλη φαίνεται ότι είναι πολλά και το ρίσκο αναλογικά μικρότερο.
Γιώργος Θεοδώρου
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών