γράφει : ΜΙΝΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
Σε δεύτερη μοίρα έρχονται τα προβλήματα της διεθνούς κοινότητας μπροστά στα δύο θέματα-κλειδιά, που φιγουράρουν στην ατζέντα της Ουάσινγκτον μέσα στον μήνα: την ευρωπαϊκή (αδρανή) κρίση χρέους και την επιλογή του επόμενου επικεφαλής της Παγκόσμια Τράπεζας.
Τη θέση αυτή υποστηρίζει ο Mohamed El-Erian, εις εκ των ισχυρών ανδρών της Pimco σε δημοσίευμά του με τίτλο "Ο κίνδυνος του να έρχεσαι δέυτερος".
Τη θέση αυτή υποστηρίζει ο Mohamed El-Erian, εις εκ των ισχυρών ανδρών της Pimco σε δημοσίευμά του με τίτλο "Ο κίνδυνος του να έρχεσαι δέυτερος".
"Δεν είναι αργά να αλλάξουμε προτεραιότητες, αλλά κάτι τέτοιο απαιτεί από ΗΠΑ και Ευρώπη να αντισταθούν στις κακές τους συνήθειες, ενώ παράλληλα οι αναδυόμενες οικονομίες να συνεχίσουν με θετικές πρωτοβουλίες", τονίζει ο El-Erian, καυτηριάζοντας τις δηλώσεις των Nicolas Sarkozy και Mario Draghi περί ολοκλήρωσης της δυσκολότερης φάσης της κρίσης.
Την ίδια στιγμή, άλλοι -όπως ο Γάλλος ΥΠΟΙΚ- προχωράνε την αφήγηση ένα βήμα παραπέρα, τονίζοντας ότι η Ευρώπη έχει κάνει ό,τι μπορούσε και πετώντας το μπαλάκι πάλι πίσω στις κυβερνήσεις....
"Αυτές οι δηλώσεις", σημειώνει ο El-Erian, "δεν πρέπει να μας εκπλήσσουν". "Έχοντας περάσει από σκηνικά μεγάλων ταραχών, η ευρωζώνη διανύει μια περίοδο ηρεμίας. Τα μέτρα που έλαβε η τεχνοκρατική κυβέρνηση του Mario Monti στη Ιταλία εξαέρωσαν τους φόβους περί μετάδοσης της κρίσης από την Ελλάδα, ενώ παράλληλα η απόφαση για ενίσχυση του τείχους προστασίας της ΕΕ έδωσε θετική ενέργεια στις αγορές" συμπληρώνεται στο δημοσίευμα.
Ο El-Erian, πάντως χαρακτηρίζει ότι η νηνεμία αυτή αποτελεί μάλλον "δάνειο", παρά ευρωπαϊκή κατάκτηση.
Από τον Δεκέμβριο η ΕΚΤ δύο φορές επιστράτευσε -με τη μορφή τριετών χαμηλότοκων δανείων (1%)- μέσα βοήθειας προς τις τράπεζες, οι οποίες κατάφεραν να ενισχυθούν κεφαλαιακά και να βελτιώσουν την ποιότητα των assets τους, μειώνοντας παράλληλα τα λειτουργικά κόστη.
"Αυτό που ποτέ δεν έγινε είναι να λυθεί το ζήτημα της ανάπτυξης και το ζήτημα του χρέους- και ούτε είναι γραφτό να λυθούν", σημειώνει ο El-Erian. "Αυτό που κάνει η Ευρώπη είναι να μετακυλύει το πρόβλημασε άλλους τομείς, χωρίς να χτίζει μια λύση, πέφτοντας έτσι σε παγίδα. Ο πειρασμός αυτός αντανακλάται και στις προσπάθειες για κεφαλαιακή ενίσχυση του ΔΝΤ, με συμμετοχή των αναδυόμενων οικονομιών", συνεχίζει και προσθέτει πως η Ευρώπη "μεταθέτοντας την ελπίδα της σε εξωγενής μηχανισμούς στήριξης (ΔΝΤ), πιέζει προς μια πολιτική agenda, η οποία δεν έχει νομιμοποιηθεί από την πραγματικότητα".
Σύντομα στην κεντρική και περιφερειακή ΕΕ έρχονται εκλογές, συν το δημοψήφισμα στην Ιρλανδία. Ο El-Erian υποστηρίζει ότι η ιστορία έχει δείξει ότι σε τέτοιες περιπτώσεις, εν μέσω τέτοιων συνθηκών, δύσκολα επιβραβεύονται εκλογικά οι τρέχοντες πολιτικοί σχηματισμοί...
Στο μεταξύ, οι ΗΠΑ προσπαθούν να εξασφαλίσουν την ευρωπαϊκή στήριξη, επιχειρώντας να διορίσουν στην κεφαλή της παγκόσμιας τράπεζας τον δικό τους αγαπημένο, Jim Yong Kim, επκεφαλής του Dartmouth College.
Σημειώνεται πως για πρώτη φορά μετά από 70 χρόνια προωθείται ο διορισμός δύο μη-Αμερικανών πολιτών: του Κολομβιανού Jose Antonio Campo και της Νιγηριανής Ngozi Okonjo-Iweala.
Τα προσόντα και των τριών πληρούν τις προϋποθέσεις... Ο El-Erian, όμως, υποστηρίζει ότι στα μάτια του Obama δεν είναι ίσοι... "Παράλληλα, και η Ευρώπη νιώθει ευγνωμοσύνη για τον διορισμό της Ευρωπαίας Christine Lagarde στο ΔΝΤ, άρα είναι πολύ πιθανό να στηρίξει την επιλογή του Kim", συμπληρώνει ο ίδιος.
"Οι συλλογισμοί μου επί της realpolitik καταλήγουν στο ότι συχνά επιλέγεται η δέυτερη καλύτερη επιλογή, προκειμένου να αποφευχθεί η κοστοβόρα αδράνεια", τονίζει ο El-Erian. "Για πρώτη φορά υπάρχει η δυνατότητα στην ατζέντα της Ουάσινγκτον να ληφθεί μια καλή επιλογή. Αλλά αυτό εξαρτάται από την εξυπνάδα των αναδυόμενων οικονομιών και την σωστή επιλογή από πλευράς ΗΠΑ και ΕΕ, προκειμένου να ευνοήσουν τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα της παγκόσμιας οικονομίας", καταλήγει το δημοσίευμα...
Αυτό που πρέπει να αναρωτηθούμε είναι τι αλλάζει αυτή τη φορά προκειμένου να ευνοηθεί το παγκόσμιο συμφέρον έναντι των συμφερόντων των πάλαι ποτέ ισχυρών οικονομιών... Και σε δεύτερο επίπεδο, με τον φόβο ότι ΗΠΑ και ΕΕ χάνουν την κυριαρχία τους, γιατί να επιτρέψουν στις αναδυόμενες οικονομίες να παίξουν σωστά τα χαρτιά τους; Μπορεί η τράπουλα να είναι σημαδεμένη για ακόμη μια φορά...
Μίνα Κωστοπούλου
www.bankingnews.gr
Την ίδια στιγμή, άλλοι -όπως ο Γάλλος ΥΠΟΙΚ- προχωράνε την αφήγηση ένα βήμα παραπέρα, τονίζοντας ότι η Ευρώπη έχει κάνει ό,τι μπορούσε και πετώντας το μπαλάκι πάλι πίσω στις κυβερνήσεις....
"Αυτές οι δηλώσεις", σημειώνει ο El-Erian, "δεν πρέπει να μας εκπλήσσουν". "Έχοντας περάσει από σκηνικά μεγάλων ταραχών, η ευρωζώνη διανύει μια περίοδο ηρεμίας. Τα μέτρα που έλαβε η τεχνοκρατική κυβέρνηση του Mario Monti στη Ιταλία εξαέρωσαν τους φόβους περί μετάδοσης της κρίσης από την Ελλάδα, ενώ παράλληλα η απόφαση για ενίσχυση του τείχους προστασίας της ΕΕ έδωσε θετική ενέργεια στις αγορές" συμπληρώνεται στο δημοσίευμα.
Ο El-Erian, πάντως χαρακτηρίζει ότι η νηνεμία αυτή αποτελεί μάλλον "δάνειο", παρά ευρωπαϊκή κατάκτηση.
Από τον Δεκέμβριο η ΕΚΤ δύο φορές επιστράτευσε -με τη μορφή τριετών χαμηλότοκων δανείων (1%)- μέσα βοήθειας προς τις τράπεζες, οι οποίες κατάφεραν να ενισχυθούν κεφαλαιακά και να βελτιώσουν την ποιότητα των assets τους, μειώνοντας παράλληλα τα λειτουργικά κόστη.
"Αυτό που ποτέ δεν έγινε είναι να λυθεί το ζήτημα της ανάπτυξης και το ζήτημα του χρέους- και ούτε είναι γραφτό να λυθούν", σημειώνει ο El-Erian. "Αυτό που κάνει η Ευρώπη είναι να μετακυλύει το πρόβλημασε άλλους τομείς, χωρίς να χτίζει μια λύση, πέφτοντας έτσι σε παγίδα. Ο πειρασμός αυτός αντανακλάται και στις προσπάθειες για κεφαλαιακή ενίσχυση του ΔΝΤ, με συμμετοχή των αναδυόμενων οικονομιών", συνεχίζει και προσθέτει πως η Ευρώπη "μεταθέτοντας την ελπίδα της σε εξωγενής μηχανισμούς στήριξης (ΔΝΤ), πιέζει προς μια πολιτική agenda, η οποία δεν έχει νομιμοποιηθεί από την πραγματικότητα".
Σύντομα στην κεντρική και περιφερειακή ΕΕ έρχονται εκλογές, συν το δημοψήφισμα στην Ιρλανδία. Ο El-Erian υποστηρίζει ότι η ιστορία έχει δείξει ότι σε τέτοιες περιπτώσεις, εν μέσω τέτοιων συνθηκών, δύσκολα επιβραβεύονται εκλογικά οι τρέχοντες πολιτικοί σχηματισμοί...
Στο μεταξύ, οι ΗΠΑ προσπαθούν να εξασφαλίσουν την ευρωπαϊκή στήριξη, επιχειρώντας να διορίσουν στην κεφαλή της παγκόσμιας τράπεζας τον δικό τους αγαπημένο, Jim Yong Kim, επκεφαλής του Dartmouth College.
Σημειώνεται πως για πρώτη φορά μετά από 70 χρόνια προωθείται ο διορισμός δύο μη-Αμερικανών πολιτών: του Κολομβιανού Jose Antonio Campo και της Νιγηριανής Ngozi Okonjo-Iweala.
Τα προσόντα και των τριών πληρούν τις προϋποθέσεις... Ο El-Erian, όμως, υποστηρίζει ότι στα μάτια του Obama δεν είναι ίσοι... "Παράλληλα, και η Ευρώπη νιώθει ευγνωμοσύνη για τον διορισμό της Ευρωπαίας Christine Lagarde στο ΔΝΤ, άρα είναι πολύ πιθανό να στηρίξει την επιλογή του Kim", συμπληρώνει ο ίδιος.
"Οι συλλογισμοί μου επί της realpolitik καταλήγουν στο ότι συχνά επιλέγεται η δέυτερη καλύτερη επιλογή, προκειμένου να αποφευχθεί η κοστοβόρα αδράνεια", τονίζει ο El-Erian. "Για πρώτη φορά υπάρχει η δυνατότητα στην ατζέντα της Ουάσινγκτον να ληφθεί μια καλή επιλογή. Αλλά αυτό εξαρτάται από την εξυπνάδα των αναδυόμενων οικονομιών και την σωστή επιλογή από πλευράς ΗΠΑ και ΕΕ, προκειμένου να ευνοήσουν τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα της παγκόσμιας οικονομίας", καταλήγει το δημοσίευμα...
Αυτό που πρέπει να αναρωτηθούμε είναι τι αλλάζει αυτή τη φορά προκειμένου να ευνοηθεί το παγκόσμιο συμφέρον έναντι των συμφερόντων των πάλαι ποτέ ισχυρών οικονομιών... Και σε δεύτερο επίπεδο, με τον φόβο ότι ΗΠΑ και ΕΕ χάνουν την κυριαρχία τους, γιατί να επιτρέψουν στις αναδυόμενες οικονομίες να παίξουν σωστά τα χαρτιά τους; Μπορεί η τράπουλα να είναι σημαδεμένη για ακόμη μια φορά...
Μίνα Κωστοπούλου
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών