γράφει : ΜΙΝΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
Η διατήρηση της ύφεσης στην Ελλάδα για ολόκληρο το 2012 και το α' εξάμηνο του 2013 έχει δημιουργήσει κλίμα ανησυχίας σε δεκάδες εισηγμένες που επιθυμούν να εξέλθουν εθελοντικά από το ΧΑ αφενός γιατί αδυνατούν να ανταποκριθούν στα ετήσια κόστη και αφετέρου γιατί η δραστηριότητά τους καθίσταται μη αναστρέψιμη λόγω της ύφεσης στην ελληνική οικονομία.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι, εκτός από τις εισηγμένες που θα περάσουν το κατώφλι του Χ.Α. αφού βρίσκονται εκτός διαπραγμάτευσης για περισσοτερο από 12 μήνες, υπάρχουν δεκάδες εισηγμένες χαμηλής και μεσαίας κεφαλαιοποίησης που επιθυμούν να εξέλθουν από την αγορά. Μάλιστα τα στελέχη της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς εξετάζουν τη δημιουργία κινήτρων για την εθελοντική έξοδο εισηγμένων.
Το βασικό ερώτημα της αγοράς είναι πόσο θα μπορέσουν να αντέξουν εισηγμένες με υπερβολικό δανεισμό όταν η κρίση αναμενεται να διαρκέσει ακόμη για 12 έως 18 μήνες; Να σημειώσουμε ότι σήμερα στο Χ.Α. είναι εισηγμένες 265 εταιρείες. Στην Κύρια Αγορά διαπραγματεύονται 188 εταιρείες, στη χαμηλή διασπορά βρίσκονται 16 εταιρείες, στην επιτήρηση είναι 35 και στην κατηγορία προς διαγραφή είναι 3. Αξίζει να σημειωθεί ότι από το 1996 μέχρι και το 2011 είχαν διαγραφεί 179 εισηγμένες, ενώ το ίδιο δάστημα οι δημόσιες εγγραφές είχαν φθάσει τις 210. Η εικόνα που αναδύεται από τις εισηγμένες το α΄ τρίμηνο του 2012 είναι ότι η πλειοψηφία των εταιρειών αντιμετωπίζουν οξύτατο ταμειακό πρόβλημα. Τη φετινή χρονιά, υποστηρίζουν πολλοί επιχειρηματίες, θα δούμε ιστορικές εταιρείες να αφανίζονται και ακόμη περισσότερες να εισέρχονται στον λαβύρινθο της χρεοκοπίας, μέσω του άρθρου 99, απ? όπου ελάχιστες επιχειρήσεις θα καταφέρουν να ανακάμψουν.
Οι εισηγμένες εταιρείες, εκτός από την ύφεση και το εχθρικό φορολογικό περιβάλλον, έχουν να αντιμετωπίσουν και την απροθυμία των τραπεζών να χορηγήσουν δάνεια ή ακόμα χειρότερα την απομόχλευση του ισολογισμού τους καλώντας πίσω ή περιορίζοντας τις χορηγήσεις τους όταν η δυνατότητα άντλησης κεφαλαίων από τη δευτερογενή αγορά είναι αδύνατη. Η ασφυκτική οικονομική πίεση που επικρατεί έχει φθάσει στα όρια όσες λειτουργούσαν για αρκετό καιρό χωρίς προϋποθέσεις βιωσιμότητας, καθώς δεν είχαν κερδοφορία, δεν διέθεταν ρευστότητα και δεν είχαν τη διορατικότητα να αξιοποιήσουν την ακίνητη περιουσία τους. Υπάρχει η αίσθηση στον επιχειρηματικό κόσμο της χώρας ότι σιγά σιγά προωθείται ένα είδος ξεκαθαρίσματος, αφού προοδευτικά γίνονται περισσότερο προφανείς οι περιπτώσεις επιχειρηματικής εγκατάλειψης εταιρειών.
Είναι αξιοσημείωτο ότι οι υγιείς και κερδοφόρες εισηγμένες, που δεν ξεπερνούν τις 30 σε σύνολο 265, έχουν διακόψει από το β΄ εξάμηνο του 2011 την προμήθεια προϊόντων σε πελάτες τους που δεν είχαν τη δυνατότητα να προκαταβάλουν την αξία των παραγγελιών και μάλιστα σε διάστημα 30 ή και 60 ημερών. Για τις υπόλοιπες εταιρείες, που συνεχίζουν να λειτουργούν, η παραμονή στην αγορά είναι μια μάχη με τον χρόνο, καθώς ο βαθμός δυσκολίας για την επιβίωσή τους στην πραγματική οικονομία έχει αυξηθεί κατακόρυφα.
Το 2012 είναι η χρονιά που θα αποκαλυφθεί ολόκληρη η εικόνα της κατάρρευσης επιχειρήσεων από πολλούς κλάδους της ελληνικής βιομηχανίας. Μέχρι και το τέλος του 2011 καταβλήθηκαν προσπάθειες από τις τράπεζες να διασωθούν οι επιχειρήσεις που θα μπορούσαν να παράγουν προϊόντα έστω και υπό το βάρος δανειακών υποχρεώσεων. Τώρα όμως όλα έχουν κριθεί. Δεν είναι λίγες οι εταιρείες που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα που αυτή την περίοδο αντιμετωπίζει η Ελλάδα ως οικονομική
οντότητα: αδυνατούν να αξιοποιήσουν κάποια πλεονεκτήματά τους ή την περιούσια τους, επειδή αντιμετωπίζονται ως εν δυνάμει παράγοντες επισφαλειών για δυνητικούς πελάτες ή προμηθευτές.
Ανέστης Ντόκας
www.bankingnews.gr
Το βασικό ερώτημα της αγοράς είναι πόσο θα μπορέσουν να αντέξουν εισηγμένες με υπερβολικό δανεισμό όταν η κρίση αναμενεται να διαρκέσει ακόμη για 12 έως 18 μήνες; Να σημειώσουμε ότι σήμερα στο Χ.Α. είναι εισηγμένες 265 εταιρείες. Στην Κύρια Αγορά διαπραγματεύονται 188 εταιρείες, στη χαμηλή διασπορά βρίσκονται 16 εταιρείες, στην επιτήρηση είναι 35 και στην κατηγορία προς διαγραφή είναι 3. Αξίζει να σημειωθεί ότι από το 1996 μέχρι και το 2011 είχαν διαγραφεί 179 εισηγμένες, ενώ το ίδιο δάστημα οι δημόσιες εγγραφές είχαν φθάσει τις 210. Η εικόνα που αναδύεται από τις εισηγμένες το α΄ τρίμηνο του 2012 είναι ότι η πλειοψηφία των εταιρειών αντιμετωπίζουν οξύτατο ταμειακό πρόβλημα. Τη φετινή χρονιά, υποστηρίζουν πολλοί επιχειρηματίες, θα δούμε ιστορικές εταιρείες να αφανίζονται και ακόμη περισσότερες να εισέρχονται στον λαβύρινθο της χρεοκοπίας, μέσω του άρθρου 99, απ? όπου ελάχιστες επιχειρήσεις θα καταφέρουν να ανακάμψουν.
Οι εισηγμένες εταιρείες, εκτός από την ύφεση και το εχθρικό φορολογικό περιβάλλον, έχουν να αντιμετωπίσουν και την απροθυμία των τραπεζών να χορηγήσουν δάνεια ή ακόμα χειρότερα την απομόχλευση του ισολογισμού τους καλώντας πίσω ή περιορίζοντας τις χορηγήσεις τους όταν η δυνατότητα άντλησης κεφαλαίων από τη δευτερογενή αγορά είναι αδύνατη. Η ασφυκτική οικονομική πίεση που επικρατεί έχει φθάσει στα όρια όσες λειτουργούσαν για αρκετό καιρό χωρίς προϋποθέσεις βιωσιμότητας, καθώς δεν είχαν κερδοφορία, δεν διέθεταν ρευστότητα και δεν είχαν τη διορατικότητα να αξιοποιήσουν την ακίνητη περιουσία τους. Υπάρχει η αίσθηση στον επιχειρηματικό κόσμο της χώρας ότι σιγά σιγά προωθείται ένα είδος ξεκαθαρίσματος, αφού προοδευτικά γίνονται περισσότερο προφανείς οι περιπτώσεις επιχειρηματικής εγκατάλειψης εταιρειών.
Είναι αξιοσημείωτο ότι οι υγιείς και κερδοφόρες εισηγμένες, που δεν ξεπερνούν τις 30 σε σύνολο 265, έχουν διακόψει από το β΄ εξάμηνο του 2011 την προμήθεια προϊόντων σε πελάτες τους που δεν είχαν τη δυνατότητα να προκαταβάλουν την αξία των παραγγελιών και μάλιστα σε διάστημα 30 ή και 60 ημερών. Για τις υπόλοιπες εταιρείες, που συνεχίζουν να λειτουργούν, η παραμονή στην αγορά είναι μια μάχη με τον χρόνο, καθώς ο βαθμός δυσκολίας για την επιβίωσή τους στην πραγματική οικονομία έχει αυξηθεί κατακόρυφα.
Το 2012 είναι η χρονιά που θα αποκαλυφθεί ολόκληρη η εικόνα της κατάρρευσης επιχειρήσεων από πολλούς κλάδους της ελληνικής βιομηχανίας. Μέχρι και το τέλος του 2011 καταβλήθηκαν προσπάθειες από τις τράπεζες να διασωθούν οι επιχειρήσεις που θα μπορούσαν να παράγουν προϊόντα έστω και υπό το βάρος δανειακών υποχρεώσεων. Τώρα όμως όλα έχουν κριθεί. Δεν είναι λίγες οι εταιρείες που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα που αυτή την περίοδο αντιμετωπίζει η Ελλάδα ως οικονομική
οντότητα: αδυνατούν να αξιοποιήσουν κάποια πλεονεκτήματά τους ή την περιούσια τους, επειδή αντιμετωπίζονται ως εν δυνάμει παράγοντες επισφαλειών για δυνητικούς πελάτες ή προμηθευτές.
Ανέστης Ντόκας
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών