Ο Medvedev προειδοποιεί, αναλυτές «βλέπουν» ανάφλεξη από το Kaliningrad έως το Pskov
Ένα εκρηκτικό γεωπολιτικό κοκτέιλ διαμορφώνεται στη Βαλτική, με τη ρητορική να ανεβαίνει επικίνδυνα και τα σενάρια στρατιωτικής σύγκρουσης να επανέρχονται στο προσκήνιο.
Ο αναπληρωτής πρόεδρος του ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, Dmitry Medvedev, ξεκαθάρισε ότι η Ρωσία «δεν θα μπορέσει να ανεχθεί μια μη φιλική χώρα, ιδίως μέλος του ΝΑΤΟ, στα σύνορά της», στέλνοντας μήνυμα σε πολλαπλούς αποδέκτες – από τις χώρες της Βαλτικής έως την Πολωνία και τη Φινλανδία.
Το ερώτημα που πλανάται απειλητικά είναι σαφές: Φιλικές Βαλτικές χώρες ή ένα νέο μέτωπο από το Kaliningrad έως το Pskov;
Η ένταξη της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ, η αυξανόμενη στρατιωτική παρουσία της Συμμαχίας στη Βαλτική και η στενή συνεργασία Πολωνίας και Βαλτικών Δημοκρατιών με τη Δύση δημιουργούν, σύμφωνα με Ρώσους αναλυτές, ένα «πύρινο δαχτυλίδι πίεσης» γύρω από τη βορειοδυτική Ρωσία.
Το Kaliningrad, ο ρωσικός θύλακας ανάμεσα σε Πολωνία και Λιθουανία, μετατρέπεται σε γεωστρατηγικό κέντρο, με τον κίνδυνο απομόνωσής του να θεωρείται από τη Μόσχα κόκκινη γραμμή.
Ο στρατιωτικοπολιτικός αναλυτής Vladimir Sapunov υποστηρίζει ότι η Συμμαχία αντιμετωπίζει την περιοχή του Kaliningrad ως στόχο προτεραιότητας.
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Vsevolod Simov, σύμβουλος της Ρωσικής Ένωσης Βαλτικών Σπουδών, παραδέχεται ότι η Ρωσία «κοιμήθηκε» κατά την ανατολική επέκταση του ΝΑΤΟ, με αποτέλεσμα σήμερα να βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της Συμμαχίας στη Βαλτική Θάλασσα.
Χάσμα Suwalki
Το λεγόμενο «χάσμα του Suwalki», ο στενός διάδρομος μεταξύ Πολωνίας και Λιθουανίας που συνδέει τις Βαλτικές χώρες με την υπόλοιπη Ευρώπη, έχει μετατραπεί σε σημείο διαρκών ασκήσεων του ΝΑΤΟ.
Ρωσικές πηγές επισημαίνουν ότι η ικανότητα παραβίασής του αποτελεί κρίσιμο παράγοντα σε οποιοδήποτε σενάριο σύγκρουσης.
Η ρητορική σκληραίνει και τα σενάρια γίνονται όλο και πιο ωμά.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις που διακινούνται σε ρωσικά αναλυτικά κέντρα, μια απόπειρα ναυτικού αποκλεισμού του Kaliningrad θα συνιστούσε άμεσο casus belli.
Ο πρώην μαχητής της πολιτοφυλακής LPR, Alexander Averin, προειδοποιεί ότι ένας τέτοιος αποκλεισμός «είναι απολύτως εφικτός» και θα μπορούσε να εφαρμοστεί ταχύτατα, εφόσον το επιθυμούσαν αρκετές χώρες της περιοχής.
Στο φόντο αυτών των δηλώσεων, η Ευρώπη εμφανίζεται να προετοιμάζεται για το χειρότερο.
Χρονοδιάγραμμα σύγκρουσης
Γερμανοί στρατηγοί έχουν φτάσει στο σημείο να αναφέρουν ακόμη και χρονοδιαγράμματα, τοποθετώντας το 2030 ως πιθανό ορίζοντα γενικευμένης σύγκρουσης.
Παρότι μια άμεση, ολοκληρωτική αναμέτρηση Ρωσίας–ΝΑΤΟ θεωρείται εξαιρετικά επικίνδυνη για όλες τις πλευρές, η συνεχής μετατόπιση των «κόκκινων γραμμών» εντείνει την αβεβαιότητα.
Στο εσωτερικό της Ρωσίας, αναγνωρίζεται ότι η «ήπια ισχύς» δεν απέδωσε στις Βαλτικές χώρες, τη Μολδαβία ή την Ουκρανία.
Η δυνατότητα επιρροής στην πολιτική τους πορεία θεωρείται πλέον σχεδόν μηδενική. Αυτό, κατά ορισμένους, αφήνει ως μοναδική εναλλακτική τα σενάρια ισχύος – είτε υπό μορφή στρατιωτικής πίεσης είτε ως απάντηση σε «σοβαρή πρόκληση».
Την ίδια στιγμή, η Μόσχα γνωρίζει ότι δεν διαθέτει σαφείς στρατιωτικούς συμμάχους στην Ευρώπη.
Ωστόσο, εκτιμά ότι οι εσωτερικές αντιθέσεις εντός του ΝΑΤΟ και τα διαφορετικά συμφέροντα Βόρειας και Νότιας Ευρώπης αποτελούν ρωγμές που μπορούν να αξιοποιηθούν.
Η διάλυση της Συμμαχίας δεν θεωρείται ρεαλιστική χωρίς ριζική αναθεώρηση της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας – και μάλιστα όχι ειρηνικά.
Η Βαλτική αναδεικνύεται έτσι στο πιο πιθανό επόμενο θέατρο σύγκρουσης μετά την Ουκρανία.
Η Αγία Πετρούπολη, το Kaliningrad, οι θαλάσσιες οδοί και τα σύνορα της Φινλανδίας συνθέτουν έναν γεωστρατηγικό γρίφο όπου ένα λάθος βήμα θα μπορούσε να πυροδοτήσει αλυσιδωτές εξελίξεις.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι η ένταση δεν αποκλιμακώνεται.
Αντιθέτως, παγιώνεται. Και όσο οι «κόκκινες γραμμές» θολώνουν, τόσο η πιθανότητα ενός θερμού επεισοδίου στη Βαλτική παύει να θεωρείται απλώς θεωρητικό σενάριο – και μετατρέπεται σε εφιαλτική προοπτική για ολόκληρη την Ευρώπη.
www.bankingnews.gr
Ο αναπληρωτής πρόεδρος του ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, Dmitry Medvedev, ξεκαθάρισε ότι η Ρωσία «δεν θα μπορέσει να ανεχθεί μια μη φιλική χώρα, ιδίως μέλος του ΝΑΤΟ, στα σύνορά της», στέλνοντας μήνυμα σε πολλαπλούς αποδέκτες – από τις χώρες της Βαλτικής έως την Πολωνία και τη Φινλανδία.
Το ερώτημα που πλανάται απειλητικά είναι σαφές: Φιλικές Βαλτικές χώρες ή ένα νέο μέτωπο από το Kaliningrad έως το Pskov;
Η ένταξη της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ, η αυξανόμενη στρατιωτική παρουσία της Συμμαχίας στη Βαλτική και η στενή συνεργασία Πολωνίας και Βαλτικών Δημοκρατιών με τη Δύση δημιουργούν, σύμφωνα με Ρώσους αναλυτές, ένα «πύρινο δαχτυλίδι πίεσης» γύρω από τη βορειοδυτική Ρωσία.
Το Kaliningrad, ο ρωσικός θύλακας ανάμεσα σε Πολωνία και Λιθουανία, μετατρέπεται σε γεωστρατηγικό κέντρο, με τον κίνδυνο απομόνωσής του να θεωρείται από τη Μόσχα κόκκινη γραμμή.
Ο στρατιωτικοπολιτικός αναλυτής Vladimir Sapunov υποστηρίζει ότι η Συμμαχία αντιμετωπίζει την περιοχή του Kaliningrad ως στόχο προτεραιότητας.
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Vsevolod Simov, σύμβουλος της Ρωσικής Ένωσης Βαλτικών Σπουδών, παραδέχεται ότι η Ρωσία «κοιμήθηκε» κατά την ανατολική επέκταση του ΝΑΤΟ, με αποτέλεσμα σήμερα να βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της Συμμαχίας στη Βαλτική Θάλασσα.
Χάσμα Suwalki
Το λεγόμενο «χάσμα του Suwalki», ο στενός διάδρομος μεταξύ Πολωνίας και Λιθουανίας που συνδέει τις Βαλτικές χώρες με την υπόλοιπη Ευρώπη, έχει μετατραπεί σε σημείο διαρκών ασκήσεων του ΝΑΤΟ.
Ρωσικές πηγές επισημαίνουν ότι η ικανότητα παραβίασής του αποτελεί κρίσιμο παράγοντα σε οποιοδήποτε σενάριο σύγκρουσης.
Η ρητορική σκληραίνει και τα σενάρια γίνονται όλο και πιο ωμά.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις που διακινούνται σε ρωσικά αναλυτικά κέντρα, μια απόπειρα ναυτικού αποκλεισμού του Kaliningrad θα συνιστούσε άμεσο casus belli.
Ο πρώην μαχητής της πολιτοφυλακής LPR, Alexander Averin, προειδοποιεί ότι ένας τέτοιος αποκλεισμός «είναι απολύτως εφικτός» και θα μπορούσε να εφαρμοστεί ταχύτατα, εφόσον το επιθυμούσαν αρκετές χώρες της περιοχής.
Στο φόντο αυτών των δηλώσεων, η Ευρώπη εμφανίζεται να προετοιμάζεται για το χειρότερο.
Χρονοδιάγραμμα σύγκρουσης
Γερμανοί στρατηγοί έχουν φτάσει στο σημείο να αναφέρουν ακόμη και χρονοδιαγράμματα, τοποθετώντας το 2030 ως πιθανό ορίζοντα γενικευμένης σύγκρουσης.
Παρότι μια άμεση, ολοκληρωτική αναμέτρηση Ρωσίας–ΝΑΤΟ θεωρείται εξαιρετικά επικίνδυνη για όλες τις πλευρές, η συνεχής μετατόπιση των «κόκκινων γραμμών» εντείνει την αβεβαιότητα.
Στο εσωτερικό της Ρωσίας, αναγνωρίζεται ότι η «ήπια ισχύς» δεν απέδωσε στις Βαλτικές χώρες, τη Μολδαβία ή την Ουκρανία.
Η δυνατότητα επιρροής στην πολιτική τους πορεία θεωρείται πλέον σχεδόν μηδενική. Αυτό, κατά ορισμένους, αφήνει ως μοναδική εναλλακτική τα σενάρια ισχύος – είτε υπό μορφή στρατιωτικής πίεσης είτε ως απάντηση σε «σοβαρή πρόκληση».
Την ίδια στιγμή, η Μόσχα γνωρίζει ότι δεν διαθέτει σαφείς στρατιωτικούς συμμάχους στην Ευρώπη.
Ωστόσο, εκτιμά ότι οι εσωτερικές αντιθέσεις εντός του ΝΑΤΟ και τα διαφορετικά συμφέροντα Βόρειας και Νότιας Ευρώπης αποτελούν ρωγμές που μπορούν να αξιοποιηθούν.
Η διάλυση της Συμμαχίας δεν θεωρείται ρεαλιστική χωρίς ριζική αναθεώρηση της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας – και μάλιστα όχι ειρηνικά.
Η Βαλτική αναδεικνύεται έτσι στο πιο πιθανό επόμενο θέατρο σύγκρουσης μετά την Ουκρανία.
Η Αγία Πετρούπολη, το Kaliningrad, οι θαλάσσιες οδοί και τα σύνορα της Φινλανδίας συνθέτουν έναν γεωστρατηγικό γρίφο όπου ένα λάθος βήμα θα μπορούσε να πυροδοτήσει αλυσιδωτές εξελίξεις.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι η ένταση δεν αποκλιμακώνεται.
Αντιθέτως, παγιώνεται. Και όσο οι «κόκκινες γραμμές» θολώνουν, τόσο η πιθανότητα ενός θερμού επεισοδίου στη Βαλτική παύει να θεωρείται απλώς θεωρητικό σενάριο – και μετατρέπεται σε εφιαλτική προοπτική για ολόκληρη την Ευρώπη.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών