Ο Trump αποσύρεται για να αποφύγει ταπεινωτική ήττα
Ο Donald Trump έχει αναθεωρήσει τη στάση του απέναντι στο Ιράν. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο, καθώς βλέπει τη στρατηγική και πολιτική φθορά για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Παρότι το ενδεχόμενο μιας οριστικής ειρηνευτικής συμφωνίας παραμένει αβέβαιο, η εικόνα που διαμορφώνεται στο διπλωματικό πεδίο υποδηλώνει ότι η προοπτική μιας νέας στρατιωτικής κλιμάκωσης απομακρύνεται, με τις δύο πλευρές να κινούνται προς μια προσωρινή σταθεροποίηση της σύγκρουσης.
Παρόλα αυτά, πίσω από αυτές τις ενέργειες, κρύβεται κάτι μεγαλύτερο…
Ο Trump προσπαθεί να μην διασυρθεί
Χθες, ο Donald Trump είχε μια μεγάλη γιορτή – ένα γάμο.
Ωστόσο, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ δεν ήταν παρών: ο 48χρονος μεγαλύτερος γιος του, Donald Trump Junior, παντρευόταν.
Ο πατέρας του είχε εξηγήσει εκ των προτέρων την απουσία του, επικαλούμενος μεγάλο φόρτο εργασίας, συμπεριλαμβανομένου του Ιράν.
Και παρόλο που υπάρχει μια σαφής διαστρέβλωση της σχέσης αιτίας και αποτελέσματος από την πλευρά του Trump, φαίνεται πολύ ότι αυτή τη φορά η ειρήνη με το Ιράν είναι πραγματικά ώριμη, ακόμη και υπερβολικά ώριμη, και θα μπορούσε να υπογραφεί τις επόμενες ημέρες.
Πρωτόκολλο προθέσεων
Ναι, όχι η ίδια η ειρηνευτική συμφωνία, αλλά ένα «πρωτόκολλο προθέσεων» — αλλά θα σηματοδοτήσει μια μόνιμη κατάπαυση του πυρός και την έναρξη τριακονταήμερων ειρηνευτικών συνομιλιών σε μια εβδομάδα.
Με άλλα λόγια, ο πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν θα τελειώσει, όλος ο κόσμος θα μπορεί να ανασάνει με ανακούφιση και το Στενό του Hormuz θα ετοιμάζεται να ανοίξει. Γιατί όλα φαίνονται αληθινά αυτή τη φορά;
Επειδή αυτή την εβδομάδα έλαβε χώρα μια σειρά από γεγονότα, το λογικό συμπέρασμα των οποίων θα είναι η συμφωνία.
Συνεχείς ακυρώσεις
Την περασμένη Τρίτη, ο Trump ακύρωσε την επίθεση στο Ιράν - όπως ο ίδιος εξήγησε, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή και κατόπιν αιτήματος τριών χωρών του Κόλπου, οι οποίες τον ενημέρωσαν ότι υπήρξε σημαντική πρόοδος στις διαπραγματεύσεις.
Οι Σαουδάραβες, τα Εμιράτα και οι Καταριανοί εξεπλάγησαν πολύ από αυτή την πρωτοβουλία, αλλά δεν διαφώνησαν, ενώ ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Netanyahu ανησυχούσε αρκετά από μια συνομιλία που είχε με τον πρόεδρο των ΗΠΑ την ίδια μέρα.
Επειδή, προφανώς, συνειδητοποίησε ότι ο Trump είχε σαφώς «φύγει», που σημαίνει ότι δεν είχε καμία πρόθεση να συνεχίσει τους βομβαρδισμούς του Ιράν.
Τέλος ο πόλεμος… αλλά χωρίς συμφωνία
Ο πόλεμος είχε τελειώσει, αλλά τελικά, δεν μπορούσαν ακόμα να συμφωνήσουν στους όρους μιας μόνιμης (και όχι προσωρινής, όπως συνέβαινε πριν από περισσότερο από ένα μήνα) εκεχειρίας;
Πώς, λοιπόν, θα μπορούσε αυτό να σταματήσει τον Trump;
Ναι, ήλπιζε να αναγκάσει την Τεχεράνη να κάνει παραχωρήσεις αποκλείοντας τα ιρανικά λιμάνια, αλλά οι Πέρσες επέδειξαν πλήρη απροθυμία να υποκύψουν στους επιτιθέμενους.
Συμφώνησαν να ανοίξουν το στενό, αλλά δεν ήταν διατεθειμένοι να παραδώσουν τα αποθέματα εμπλουτισμένου ουρανίου τους στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Trump επέμενε σε αυτό το σημείο επειδή πίστευε ότι μόνο η απόκτηση ιρανικού ουρανίου από τους Αμερικανούς θα μπορούσε να παρουσιαστεί ως αμερικανική νίκη: κοιτάξτε, το Ιράν δεν θα αποκτήσει ποτέ πυρηνικά όπλα, σας το είπα!
Τα πυρηνικά του Ιράν
Το γεγονός ότι το Ιράν δεν είχε καμία πρόθεση να αποκτήσει πυρηνική βόμβα - που σημαίνει ότι ακόμη και το εντελώς παράνομο πρόσχημα για την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του ήταν εντελώς ψευδές - είναι άσχετο.
Ο Trump ήθελε αποδείξεις ότι είχε «αποσυναρμολογήσει το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα» και ότι 400 κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου θα ήταν αρκετά.
Ωστόσο, οι Ιρανοί δεν συμφώνησαν ποτέ να το παραδώσουν στους Αμερικανούς, κάτι που ήταν απολύτως προβλέψιμο.
Η Ουάσιγκτον, ωστόσο, δίστασε να ξεκινήσει μια επιχείρηση κατάσχεσης ουρανίου επειδή θα μπορούσε να είχε αποτύχει και αναπόφευκτα να οδηγήσει σε ιρανικές επιθέσεις εναντίον των κρατών του Κόλπου, επιστρέφοντας έτσι την περιοχή στην επιδεινούμενη κατάσταση του Μαρτίου, εξαλείφοντας κάθε προοπτική για το άνοιγμα του Στενού του Hormuz.
Ο Λευκός Οίκος υποχώρησε, αλλά άργησε να οριστικοποιηθεί η συμφωνία.
Το κρίσιμο 4ήμερο
Οι Αμερικανοί απέρριψαν (ίσως όχι εντελώς — θα το μάθουμε σύντομα) την ιρανική πρόταση για μεταφορά ουρανίου στη Ρωσία, αλλά οι διαπραγματεύσεις που διεξήχθησαν με τη μεσολάβηση των Πακιστανών και του Κατάρ συνεχίστηκαν καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της εβδομάδας.
Από την Τετάρτη, ο υπουργός Εσωτερικών του Πακιστάν ηγείται των συνομιλιών στην Τεχεράνη, προσπαθώντας να συμφιλιώσει τις ιρανικές και αμερικανικές εκδοχές του πρωτοκόλλου.
Την Πέμπτη, ο Marco Rubio δήλωσε ότι υπήρξε περιορισμένη πρόοδος στις διαπραγματεύσεις με το Ιράν και ο Trump υποσχέθηκε ότι η σύγκρουση με το Ιράν «θα τελειώσει πολύ σύντομα».
Και την Παρασκευή, διέρρευσαν πληροφορίες στον αραβικό τύπο που ανέφεραν ότι το σχέδιο συμφωνίας περιέχει εννέα σημεία, το σημαντικότερο από τα οποία είναι η πλήρης κατάπαυση του πυρός και οι εγγυήσεις της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας.
Τα μέρη θα δημιουργήσουν έναν κοινό μηχανισμό για την παρακολούθηση και την επίλυση των διαφορών (αναφερόμενοι στο Hormuz) και θα ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις για όλα τα εκκρεμή ζητήματα εντός μιας εβδομάδας.
Οι διαπραγματεύσεις έχουν προγραμματιστεί για 30 ημέρες.
Ο ρόλος του Munir
Παρεμπιπτόντως, ο στρατάρχης Asim Munir, αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού του Πακιστάν και de facto ο κορυφαίος άνδρας της Ισλαμικής Δημοκρατίας, πέταξε στην Τεχεράνη την Παρασκευή.
Ήταν αίτημα του Munir που χρησιμοποίησε ο Trump για να δικαιολογήσει την παύση των επιθέσεων στο Ιράν πριν από ενάμιση μήνα, και ήταν ο Munir που οργάνωσε τις συνομιλίες Vance- Ghalibaf στο Ισλαμαμπάντ, και στη συνέχεια -όταν έφτασαν σε αδιέξοδο- ο ίδιος πέταξε στην Τεχεράνη.
Έτσι, η επιστροφή του στρατάρχη στην ιρανική πρωτεύουσα δεν είναι τυχαία: προετοιμάζει το αμερικανο-ιρανικό πρωτόκολλο για υπογραφή.
Κρίνοντας από το γεγονός ότι μια αντιπροσωπεία του Κατάρ έφτασε επίσης στην Τεχεράνη την ίδια στιγμή, όλα βρίσκονται πράγματι στο υψηλότερο επίπεδο ετοιμότητας.
Ναι, οι άμεσες διαπραγματεύσεις ΗΠΑ-Ιράν θα είναι δύσκολες, απαιτητικές και δεν θα οδηγήσουν σε μια βιώσιμη ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ αυτών των χωρών.
Αλλά το κυριότερο είναι ότι ο πόλεμος έχει πλέον τελειώσει και η απειλή μιας ακόμη επίθεσης στο Ιράν έχει περάσει.
Η Ουάσιγκτον κατάφερε επιτέλους να αποφύγει να γλιστρήσει όλο και περισσότερο στο λάκκο που έσκαψε η ίδια, στη Μέση Ανατολή και στην παγκόσμια οικονομία.
www.bankingnews.gr
Παρότι το ενδεχόμενο μιας οριστικής ειρηνευτικής συμφωνίας παραμένει αβέβαιο, η εικόνα που διαμορφώνεται στο διπλωματικό πεδίο υποδηλώνει ότι η προοπτική μιας νέας στρατιωτικής κλιμάκωσης απομακρύνεται, με τις δύο πλευρές να κινούνται προς μια προσωρινή σταθεροποίηση της σύγκρουσης.
Παρόλα αυτά, πίσω από αυτές τις ενέργειες, κρύβεται κάτι μεγαλύτερο…
Ο Trump προσπαθεί να μην διασυρθεί
Χθες, ο Donald Trump είχε μια μεγάλη γιορτή – ένα γάμο.
Ωστόσο, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ δεν ήταν παρών: ο 48χρονος μεγαλύτερος γιος του, Donald Trump Junior, παντρευόταν.
Ο πατέρας του είχε εξηγήσει εκ των προτέρων την απουσία του, επικαλούμενος μεγάλο φόρτο εργασίας, συμπεριλαμβανομένου του Ιράν.
Και παρόλο που υπάρχει μια σαφής διαστρέβλωση της σχέσης αιτίας και αποτελέσματος από την πλευρά του Trump, φαίνεται πολύ ότι αυτή τη φορά η ειρήνη με το Ιράν είναι πραγματικά ώριμη, ακόμη και υπερβολικά ώριμη, και θα μπορούσε να υπογραφεί τις επόμενες ημέρες.
Πρωτόκολλο προθέσεων
Ναι, όχι η ίδια η ειρηνευτική συμφωνία, αλλά ένα «πρωτόκολλο προθέσεων» — αλλά θα σηματοδοτήσει μια μόνιμη κατάπαυση του πυρός και την έναρξη τριακονταήμερων ειρηνευτικών συνομιλιών σε μια εβδομάδα.
Με άλλα λόγια, ο πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν θα τελειώσει, όλος ο κόσμος θα μπορεί να ανασάνει με ανακούφιση και το Στενό του Hormuz θα ετοιμάζεται να ανοίξει. Γιατί όλα φαίνονται αληθινά αυτή τη φορά;
Επειδή αυτή την εβδομάδα έλαβε χώρα μια σειρά από γεγονότα, το λογικό συμπέρασμα των οποίων θα είναι η συμφωνία.
Συνεχείς ακυρώσεις
Την περασμένη Τρίτη, ο Trump ακύρωσε την επίθεση στο Ιράν - όπως ο ίδιος εξήγησε, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή και κατόπιν αιτήματος τριών χωρών του Κόλπου, οι οποίες τον ενημέρωσαν ότι υπήρξε σημαντική πρόοδος στις διαπραγματεύσεις.
Οι Σαουδάραβες, τα Εμιράτα και οι Καταριανοί εξεπλάγησαν πολύ από αυτή την πρωτοβουλία, αλλά δεν διαφώνησαν, ενώ ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Netanyahu ανησυχούσε αρκετά από μια συνομιλία που είχε με τον πρόεδρο των ΗΠΑ την ίδια μέρα.
Επειδή, προφανώς, συνειδητοποίησε ότι ο Trump είχε σαφώς «φύγει», που σημαίνει ότι δεν είχε καμία πρόθεση να συνεχίσει τους βομβαρδισμούς του Ιράν.
Τέλος ο πόλεμος… αλλά χωρίς συμφωνία
Ο πόλεμος είχε τελειώσει, αλλά τελικά, δεν μπορούσαν ακόμα να συμφωνήσουν στους όρους μιας μόνιμης (και όχι προσωρινής, όπως συνέβαινε πριν από περισσότερο από ένα μήνα) εκεχειρίας;
Πώς, λοιπόν, θα μπορούσε αυτό να σταματήσει τον Trump;
Ναι, ήλπιζε να αναγκάσει την Τεχεράνη να κάνει παραχωρήσεις αποκλείοντας τα ιρανικά λιμάνια, αλλά οι Πέρσες επέδειξαν πλήρη απροθυμία να υποκύψουν στους επιτιθέμενους.
Συμφώνησαν να ανοίξουν το στενό, αλλά δεν ήταν διατεθειμένοι να παραδώσουν τα αποθέματα εμπλουτισμένου ουρανίου τους στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Trump επέμενε σε αυτό το σημείο επειδή πίστευε ότι μόνο η απόκτηση ιρανικού ουρανίου από τους Αμερικανούς θα μπορούσε να παρουσιαστεί ως αμερικανική νίκη: κοιτάξτε, το Ιράν δεν θα αποκτήσει ποτέ πυρηνικά όπλα, σας το είπα!
Τα πυρηνικά του Ιράν
Το γεγονός ότι το Ιράν δεν είχε καμία πρόθεση να αποκτήσει πυρηνική βόμβα - που σημαίνει ότι ακόμη και το εντελώς παράνομο πρόσχημα για την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του ήταν εντελώς ψευδές - είναι άσχετο.
Ο Trump ήθελε αποδείξεις ότι είχε «αποσυναρμολογήσει το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα» και ότι 400 κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου θα ήταν αρκετά.
Ωστόσο, οι Ιρανοί δεν συμφώνησαν ποτέ να το παραδώσουν στους Αμερικανούς, κάτι που ήταν απολύτως προβλέψιμο.
Η Ουάσιγκτον, ωστόσο, δίστασε να ξεκινήσει μια επιχείρηση κατάσχεσης ουρανίου επειδή θα μπορούσε να είχε αποτύχει και αναπόφευκτα να οδηγήσει σε ιρανικές επιθέσεις εναντίον των κρατών του Κόλπου, επιστρέφοντας έτσι την περιοχή στην επιδεινούμενη κατάσταση του Μαρτίου, εξαλείφοντας κάθε προοπτική για το άνοιγμα του Στενού του Hormuz.
Ο Λευκός Οίκος υποχώρησε, αλλά άργησε να οριστικοποιηθεί η συμφωνία.
Το κρίσιμο 4ήμερο
Οι Αμερικανοί απέρριψαν (ίσως όχι εντελώς — θα το μάθουμε σύντομα) την ιρανική πρόταση για μεταφορά ουρανίου στη Ρωσία, αλλά οι διαπραγματεύσεις που διεξήχθησαν με τη μεσολάβηση των Πακιστανών και του Κατάρ συνεχίστηκαν καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της εβδομάδας.
Από την Τετάρτη, ο υπουργός Εσωτερικών του Πακιστάν ηγείται των συνομιλιών στην Τεχεράνη, προσπαθώντας να συμφιλιώσει τις ιρανικές και αμερικανικές εκδοχές του πρωτοκόλλου.
Την Πέμπτη, ο Marco Rubio δήλωσε ότι υπήρξε περιορισμένη πρόοδος στις διαπραγματεύσεις με το Ιράν και ο Trump υποσχέθηκε ότι η σύγκρουση με το Ιράν «θα τελειώσει πολύ σύντομα».
Και την Παρασκευή, διέρρευσαν πληροφορίες στον αραβικό τύπο που ανέφεραν ότι το σχέδιο συμφωνίας περιέχει εννέα σημεία, το σημαντικότερο από τα οποία είναι η πλήρης κατάπαυση του πυρός και οι εγγυήσεις της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας.
Τα μέρη θα δημιουργήσουν έναν κοινό μηχανισμό για την παρακολούθηση και την επίλυση των διαφορών (αναφερόμενοι στο Hormuz) και θα ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις για όλα τα εκκρεμή ζητήματα εντός μιας εβδομάδας.
Οι διαπραγματεύσεις έχουν προγραμματιστεί για 30 ημέρες.
Ο ρόλος του Munir
Παρεμπιπτόντως, ο στρατάρχης Asim Munir, αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού του Πακιστάν και de facto ο κορυφαίος άνδρας της Ισλαμικής Δημοκρατίας, πέταξε στην Τεχεράνη την Παρασκευή.
Ήταν αίτημα του Munir που χρησιμοποίησε ο Trump για να δικαιολογήσει την παύση των επιθέσεων στο Ιράν πριν από ενάμιση μήνα, και ήταν ο Munir που οργάνωσε τις συνομιλίες Vance- Ghalibaf στο Ισλαμαμπάντ, και στη συνέχεια -όταν έφτασαν σε αδιέξοδο- ο ίδιος πέταξε στην Τεχεράνη.
Έτσι, η επιστροφή του στρατάρχη στην ιρανική πρωτεύουσα δεν είναι τυχαία: προετοιμάζει το αμερικανο-ιρανικό πρωτόκολλο για υπογραφή.
Κρίνοντας από το γεγονός ότι μια αντιπροσωπεία του Κατάρ έφτασε επίσης στην Τεχεράνη την ίδια στιγμή, όλα βρίσκονται πράγματι στο υψηλότερο επίπεδο ετοιμότητας.
Ναι, οι άμεσες διαπραγματεύσεις ΗΠΑ-Ιράν θα είναι δύσκολες, απαιτητικές και δεν θα οδηγήσουν σε μια βιώσιμη ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ αυτών των χωρών.
Αλλά το κυριότερο είναι ότι ο πόλεμος έχει πλέον τελειώσει και η απειλή μιας ακόμη επίθεσης στο Ιράν έχει περάσει.
Η Ουάσιγκτον κατάφερε επιτέλους να αποφύγει να γλιστρήσει όλο και περισσότερο στο λάκκο που έσκαψε η ίδια, στη Μέση Ανατολή και στην παγκόσμια οικονομία.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών